Juist binnen een team moet je je fouten toegeven

Geschreven door Marc Loohuis op vrijdag, 30 maart 2012 08:49

Vandaag te lezen in het Brabants Dagblad een artikel over het boek van Tavris/Aronson, “Er zijn fouten gemaakt (maar niet door mij)” met als onderwerp de menselijke reactie om indien men zich betrapt ziet op een fout, direct te zoeken naar zelfrechtvaardiging: het was niet mijn schuld, ik ben niet begonnen, er was een externe oorzaak etc etc. Dit aanvoeren van verzachtende omstandigheden leidt de aandacht af van de schuldige en van de fout zelf. Door niet toe te geven dat je het “gewoon” fout hebt gedaan veeg je je eigen straatje schoon. Deze cognitieve dissonantie is voornamelijk goed voor ons ego en eigen welbevinden maar doet niets voor ons eigen leerproces, immers de eerste stap van leren en verandering is het erkennen en herkennen van het gedrag dat men wil veranderen.

Met andere woorden, het toegeven van fouten of fout gedrag is de eerste stap naar het worden van een beter mens….

Klinkt best simpel eigenlijk maar ga (net als ik heb gedaan na het lezen) maar eens na hoe vaak je dit boven beschreven gedrag laat zien, ik herkende direct een aantal van mijn eigen ontkenningen.

Als we de conclusie mogen trekken dat we dit allemaal in meer of mindere mate doen, wat zegt dit dan over de wijze waarop wij binnen een team bezig zijn met onze eigen ontwikkeling? Geven we onszelf dan wel bloot in een team, spreken we vrijuit over door ons gemaakte fouten?

Als HR professional zul je vaker dan gemiddeld in je werk geconfronteerd worden met mensen die fouten hebben gemaakt en de wijze waarop men hiermee omgaat. Zeker in onze westerse cultuur wordt fouten maken nog vaak gelijk gesteld met domheid en falen, dit zal dus zeker het niet erkennen van fouten bevorderen.

Ik ben erg benieuwd naar de ervaringen die je als HR professional hebt op het gebied van fouten erkennen, hoe gaat de organisatie hiermee om en welke consequenties heeft dit voor de werknemer?


Reacties

Jeroen schreef op 4 april 2012 11:45

Ik heb ooit bij een bank gewerkt en daar heerste een enorme alpha-mannetjes cultuur. Het ging er meer om dat je deed alsof er niets fout ging, dan om wat er fout ging. Het resultaat was een hoop stress op gebieden die er naar mijn idee niet toe deden. Vreselijk.

Daar werken is een van de grootste fouten die ik tot nu toe gemaakt heb. Gelukkig werk ik nu in een omgeving waarin ik dat ruiterlijk toe kan geven.

Geef een reactie

Deel deze pagina
Wil jij onze blogger-community komen versterken?

Als blogger krijg je exposure in en via het netwerk van Expand. Ook is er een wekelijkse blogger-nieuwsbrief (optioneel) en een jaarlijkse bloggerborrel.

Meld je aan als blogger

De laatste reacties

Tue, 29 Jul 2014 06:42 door Nico van den Bergh op  I am a greeter
Je kunt het maar beter niet in die Amerikaanse bedrijven rondbazuinen, maar die taakverdeling l [..]

Tue, 29 Jul 2014 11:15 door Marc Loohuis op Opgeburnd
Zo eens met de strekking van dit blog Olof! Ja de meeste mensen met een burnout zijn licht faal [..]

Tue, 29 Jul 2014 10:50 door Eric van den Heuvel op Het geheim van een subliem functioneringsgesprek
Dank je voor je reactie Karel. Wat ik merk tijdens mijn trainingen en het 1 op 1 begeleiden v [..]

Mon, 28 Jul 2014 09:29 door Karel T. op Het geheim van een subliem functioneringsgesprek
Het is een goede stap om te maken , je manager laten zien waar je mee bezig bent en benoemen ho [..]

Thu, 24 Jul 2014 12:33 door Chris Stapper op HRM'er, hoe blijft u op de hoogte van uw vakgebied?
Ik gebruik meerdere kanalen: Bloglines is de belangrijkse, dat is een RSS feed, waarmee ik me [..]

Thu, 24 Jul 2014 11:38 door Edwin op Wat zijn uw brandende HR vragen?
Cases zijn voor mij het meest interessant. Wat ik moet doen is vaak prima duidelijk, hoe dat he [..]