Assessment: Motor instructeurs

15/12/2015 Leestijd: 2 minuten

Vorige keer ging het over mijn onzekere schreden – stapjes – naar het motorrijbewijs. De kogel is door de kerk: ik ga er voor, ook al duurt dat 35+ lessen en x-duizend euro. Het woord ‘assessment’ kreeg nog een aparte lading in mijn tweede les.

Op het afgesproken tijdstip meldde ik mij voor de les die ik met Willem had afgesproken. Het werd Peter, de eigenaar van de rijschool. Ik vroeg waarom Willem mij geen les gaf. Het antwoord van Peter was onthutsend: “Die heeft hier twee dagen gewerkt…”

En toen kwam het hele verhaal. Willem werkte bij een collega-rijschool en was al tien jaar “in gesprek” met Peter over een overstap. Vorige week was het dan zover. Willem had opgezegd en was aan de slag gegaan bij Peter. Kennelijk was ik een van zijn eerste leerlingen. Na één dag (!) had Willem aangegeven dat hij eigenlijk liever geen motorrijles wilde geven, de job waarvoor hij was aangenomen. Te koud, te nat. Hij wilde liever autorijlessen doen. Peter – een rustige, sympathieke vent – was uit zijn vel gesprongen en heeft Willem prompt de laan uitgestuurd. Peter voelde zich zwaar verneukt: “Ja, eerst probeert ie binnen te komen, en dan wil die niet meer op de motor. Daar kan ik dus helemaal niets mee.”

Als buitenstaander zie ik hier een assessment probleem. Beide heren zijn al tien jaar “in gesprek”, wat een behoorlijk lange tijd is voor een assessment. Maar kennelijk is er iets misgegaan. Willem had een verborgen agenda – onuitgesproken verwachtingen – en Peter heeft niet goed genoeg doorgevraagd over de werkelijke motivatie. Assessment door amateurs met alle ellende vandien. Hoe kun je een motorinstructeur aannemen die eigenlijk geen motorinstructeur wil zijn…

0 reactie(s) op “Assessment: Motor instructeurs”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *