De Europese (wervings) droom

18/08/2008 Leestijd: 4 minuten

Voor ik op vakantie ging las ik een zin die enige tijd door mijn hoofd heeft gespookt. De wervingsprocedure bij de Europese Unie duurt nu geen twee jaar meer. De eerste keer dat ik die zin las, drong er weinig tot me door, dus las ik het nog een keer. “De wervingsprocedure bij de Europese Unie duurt nu geen twee jaar meer”. U leest het goed, twee jaar. Ooit heeft het twee jaar geduurd voor je bij de EU kon werken. Dat roept bij mij allerlei vragen op.

Hoe kan de EU concurreren met bijvoorbeeld.. het hele bedrijfsleven. Hoe aantrekkelijk is het om twee jaar op een baan te wachten? Natuurlijk heeft zo’n groot en belangrijk orgaan een bepaalde aantrekkingskracht. Maar twee jaar is een hele goede manier om aantrekkingskracht te laten verslappen. Maar ik blijf teveel hangen in die twee jaar. Op P&O Actueel is te lezen dat de wervingsprocedure nog hooguit 5 a 9 maanden (link gebroken per 29-8-2014, red.) zal duren. Dat is al een stuk beter, maar 5 maanden is nog steeds erg lang voor een wervingsprocedure.

De wervingsprocedure bij de EU

Laten we eerst eens bekijken waar we over praten. Informatie over de procedure staat uiteraard online beschreven. “Solliciteren naar een baan bij de EU is een vak apart”, lees ik op de website werkenbijdeoverheid.nl. Dat is een bemoedigende stelling…

Om aangesteld te worden op een vaste functie moet je een concours (link gebroken per 29-8-2014 of eerder, red.) doorlopen. Dit concours is een toelatingsexamen en het bestaat uit een voorselectie, een schriftelijk tentamen en een mondeling tentamen. En laat ik de website citeren “je moet er op rekenen dat de hele procedure minimaal een jaar duurt”. Voor een grootschalig concours kun je zelfs een training (link gebroken per 29-8-2014 of eerder, red.) volgen, om je beter voor te bereiden. Maar het allermooiste komt nog, want als je het concours hebt afgerond, dan ben je er nog niet. Je komt dan op een reservelijst (link gebroken per 29-8-2014 of eerder, red.) te staan. En alleen de beste kandidaten krijgen een plaatsje op de reservelijst.

Het tijdelijke contract

Gelukkig is het concours niet de enige manier om aan de slag te gaan bij de EU. Een andere mogelijkheid is het tijdelijke contract (link gebroken per 29-8-2014 of eerder, red.). Een ‘tijdelijke medewerker’ heeft geen vaste baan, maar krijgt een aanstelling van drie tot vijf jaar. De arbeidsvoorwaarden zijn precies dezelfden als die voor vaste medewerkers.

Dat roept vragen op…
Dat roept een heleboel vragen op, maar laat ik me beperken tot de belangrijksten..

Wil iedereen een tijdelijk contract?

Helaas heb ik geen cijfers gevonden van hoeveel mensen solliciteren naar een tijdelijk contract en hoeveel mensen een vaste aanstelling willen. Een ‘tijdelijke’ aanstelling van 3-5 jaar lijkt mij helemaal niet zo tijdelijk. Als ik om me heen kijk is het behoorlijk als iemand ergens 3 jaar werkt, jobhoppen is een goede manier om vooruit te gaan, of in ieder geval is de gedachte dat dit zo is erg populair. De arbeidsvoorwaarden zijn precies hetzelfde, dus waarom zou je voor de vaste aanstelling gaan?
Natuurlijk is de overheid iets anders dan in het bedrijfsleven, maar als de overheid mensen uit het bedrijfsleven wil aantrekken (wat mij met een krappe arbeidsmarkt niet onwaarschijnlijk lijkt), dan zou hier toch iets mee moeten gebeuren.

Hoe populair is de EU?

De EU moet ongekend populair zijn als werkgever. Of een enorm laag verloop hebben. Als een bedrijf een wervingsprocedure van 5-9 maanden op haar website zou aankondigen, zou het aantal sollicitaties erg gering zijn. Om maar niet te spreken van de ongenadige aandacht van de blogosphere.

Kwaliteit van personeel

Maar wat me het meest verbaast zijn de eisen. 5-9 maanden, a la. Erg lang, maar, waar is het voor nodig? Dat concours is blijkbaar erg belangrijk. En gezien de reservelijst en het vermelden van de ‘hoge cijfers’, ‘alleen de besten komen er op’, wordt er gezocht naar echt toptalent. En parallel aan deze enorme tijdsbesteding is daar dat tijdelijke contract, dat blijkbaar veel minder garantie biedt op een kwalitatief goede medewerker. En toch worden ook de tijdelijke werknemers aangenomen en geplaatst.
Dat snap ik niet. In mijn ogen ontneemt die concours je de kans op kwalitatief goede medewerkers. Als ik aan het bedrijfsleven denk, dan zitten die na 5 maanden al lang ergens anders.
En tegelijk: zon tijdelijke medewerker kan ook een goede kandidaat zijn. Maar omdat hij niet via een concours binnen is gekomen, wordt hij niet vast aangesteld en beperkt in zijn loopbaan. Goede manier om mensen weg te jagen?

Om kort te gaan

Ik snap niet hoe de eisen zo hoog kunnen liggen. Misschien is de EU echt ongekend populair. Misschien heeft de EU niet zon grote last van een krappe arbeidsmarkt, omdat het personeel uit heel Europa kan komen. Maar toch lijkt dit systeem me overbodig bureaucratisch. Een ding staat voor mij vast: als ik echt een internationale loopbaan ga volgen, dan zal ik dat niet bij de overheid doen.

0 reactie(s) op “De Europese (wervings) droom”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *