De vieze smaak van veranderen

15/12/2014 Leestijd: 2 minuten

De laatste tijd ontkom je er niet meer aan. Veranderen. Changemanagement. Wist je dat de functie van ‘Change Manager’ een van de meest opkomende is? Ik heb voor de grap even een job site geraadpleegd en wat blijkt: ‘We hebben 120 Change Manager vacatures voor je gevonden’.

Waar we voorheen over een uitdagende markt spraken, waar we moesten acteren in een dynamische omgeving, hebben we het nu over changemanagement. Ik krijg er een vieze smaak van. Natuurlijk dienen we in te spelen met onze organisaties op de markt die beweegt en verandert. Maar dat is van alle tijden. Om daar nu een externe Change Manager op te zetten omdat het begeleiden van een verandertraject, inmiddels een heel gewoon woord, teveel tijd in beslag neemt van de directe leidinggevende, gaat mij echt te ver. Wat mij betreft ligt daar juist de grootste prioriteit van het hoofd van de afdeling. Dit baasje moet in deze tijd en in deze omstandigheden laten zien dat hij betrokken is bij de verandering en in staat is om dit te managen. Baasje moet er zijn voor de mensen die achterblijven na een reorganisatie. En als baasje het te druk heeft hiermee, schuift hij andere taken door naar achteren of anderen. Maar niet deze ‘challenge of change’. Daar ben je baasje voor!

Aankomend jaar gaat de Wet Werk en Zekerheid in. Dat is geen nieuws meer, maar heeft wel impact. De bedoeling van de wetgever is om zoveel mogelijk stabiliteit en zekerheid voor de werknemer te creëren. Populair gezegd: de wetgever wil zoveel mogelijk verandering tegengaan. Binnen het kader van deze nieuwe regelgeving hebben veel organisaties hun nieuwe strijdplan ontwikkeld. Zo zullen werknemers meer kortdurende en onlogische contracten krijgen. Ik heb de eerste voorbeelden al voorbij zien komen. Daarbij zal er een groter beroep worden gedaan op de zogenaamde flexibele schil. Uitzendkrachten en ZZP-ers zullen meer worden ingezet ten koste van het aantal vaste banen. Tja, de wetgever is ook geen Change Manager.

We naderen de feestdagen. Moment van bezinning. Klassieke terugkerende vraag in deze is: wat zou jij willen veranderen? Zullen we het gewoon een keer niet doen?! Zullen we de verandering nu eens niet als doel stellen, maar slechts als middel inzetten om onze echte doelstellingen te verwezenlijken?

Prettig uiteinde! Enne, succes met de voornemens die bij velen al in januari onderhevig zijn changemanagement…

0 reactie(s) op “De vieze smaak van veranderen”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *