Schadelijk vermengen van privé en zakelijk?

21/06/2010 Leestijd: 3 minuten

Goedemorgen,

Twittert u al? Best spannend hoor om zo maar mee te mogen kijken in andermans leven. Maar wat je op Twitter allemaal leest! Het gaat van de grootste rubbish tot iemands diepste geheim. Je slaat soms steil achterover van wat mensen over zichzelf op Twitter vertellen. Hele en halve dagboeken kom je er tegen. Terwijl ik altijd dacht dat juist de dagboeken van iemand altijd het absolute privé van die persoon moesten blijven. Alles mocht erin staan, maar niemand behalve de schrijver zou het ooit lezen.

Naast Twitter zijn er Facebook en Hyves. En ook die nieuwe media bieden ons – de middelbaren – boeiende kijkgaatjes om er doorheen te gluren naar hoe de ‘andermansen’, veelal jongeren, met elkaar omgaan. Een merkwaardig fenomeen in een tijd waarin we hebben afgeleerd elkaar diep in de ogen te kijken als we iets vinden van … en onbekenden liever mijden dan ontmoeten. Het grote gevaar van al die spannende openhartigheid op het wereldwijde web is de vermenging van privé en professie. Misschien zijn wij te schizzo in dat soort zaken geworden en houden wij ons thuis en werk teveel gescheiden, maar ik zet mezelf toch liever niet verkleed als Mr. Spock van Star-Trek op een van bovengenoemde sites. En ook niet als jong fotomodel bijvoorbeeld. U zou er toch anders naar kijken. Kortom, in ons werk draait het allemaal nog om welk (on)professioneel beeld we afgeven.

Een praktijk-voorbeeld. Ik werd benaderd door een W&S bureau. Ze wilden een kennismakingsgesprek met me omdat ze zeker wisten dat ze in al mijn zakelijke behoeften konden voorzien. Of hun accountmanager mij mocht bellen? We maakten een afspraak. Na een paar dagen lag er (heel correct) een bevestiging met de naam van de persoon die me zou spreken. Natuurlijk  – want we hebben niet voor niets internet – zocht ik naar meer informatie over de betreffende manager. Ik vond een aantal hits met zakelijke info en een link naar Hyves. Pech! Als niet-Hyver moest ik inloggen om zijn site te mogen bekijken. Nu op zoek naar iemand die wel toegang kon krijgen. Die vond ik snel en niet veel later kreeg ik een telefoontje dat er een printscreen was gemaakt die zou worden gemaild. Mijn geprekspartner was kortgeleden naar Pink Pop geweest en de foto’s van daar waren nogal veelzeggend. Ai, de vermenging van privé en professie was overduidelijk schadelijk geworden voor een goed gesprek. De afspraak stond en is ook doorgegaan, maar steeds zag ik de foto’s van hem en zijn vrienden voor me en ik kon me er met de beste wil van de wereld niet van losmaken. Dus is het bij die ene afspraak gebleven.

Ben ik nu te kritisch? Te subjectief? Te middelbaar geworden? Misschien wel. Maar anderzijds vind ik dat je voorzichtig moet zijn om alles waar je voor kiest meteen ook maar te delen met de rest van de wereld om je heen. Het kan je je kop kosten. Figuurlijk gesproken dan.

Ik wens u “open mind” deze week.

0 reactie(s) op “Schadelijk vermengen van privé en zakelijk?”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *