Expand verbindt HR professionals en HR vacatures aan het hele vakgebied

Opgeburnd

Zo fout als de titel is, zo goed weet een ieder wat er mee wordt bedoeld. Opgebrand. Een burn out hebben. Niemand kijkt er meer van op. Elke groep heeft er op z’n minst eentje. En als degene aanwezig is, vertelt deze oppervlakkige Burn Out volgeling er maar al te graag over. En zo vorm je ongevraagd een onderdeel van het herstel en/of aandachtsproces.

Het hebben van een werkelijke burn out is uitermate ernstig. Een burn out is het stadium van overspannen zijn voorbij. Het gevolg is volledige uitval op het werk en in de privésfeer meer uitdagingen dan zekerheden hebben. Het hele leven staat op z’n kop! En toch, die mensen die een burn out hebben opgelopen zijn in de fase voordat zij klachten ontwikkelden meer dan waardevol voor je organisatie. Dat zijn vaak de types die je koestert en tot voorbeeld stelt. Het zijn namelijk de mensen die het vuur zien en voelen in het werk. Het zijn de collega’s die gemotiveerd zijn, verantwoordelijkheid nemen, het stapje harder zetten, promotie maken en daardoor zich nog meer betrokken voelen. En daar gaan we het voorstadium van de burn out in.

Het is een kwestie van balans zoeken en vinden. Vergelijk het maar eens met een liefdesrelatie. In het begin vonkt het er op los. Zelfs op de plekken en tijdstippen waar het niet kan (maar evengoed gebeurt). Na deze fase wordt de aantrekkingskracht gelijkmatiger, maar het vuur brandt wel degelijk en knettert er soms goed op los. Vervolgens komt de fase hoe het vuur brandend te houden. Hierbij moet voorkomen worden dat het vuur eenzijdig opbrandt met een mogelijke scheiding tot gevolg. Onderken daarom in een vroegtijdig stadium de eerste kenmerken van opbranden bij je medewerker. Maak dit bespreekbaar en soms zul je degene tegen zichzelf in bescherming moeten nemen. Dat klinkt tegenstrijdig, maar dat is de keuze tussen de korte en lange termijn plezier van elkaar hebben.

Is de burn out een modeverschijnsel? Het echte klachtenpatroon uiteraard niet. Het toegepaste gebruik en de benoeming ervan des te meer. Want, wie heeft er tegenwoordig nog RSI? Niemand toch meer! RSI is zo jaren 2000. De modegevoelige RSI patiënten zijn inmiddels overgestapt op een zelfbenoemde burn out. Alhoewel, de burn out lijkt ook al weer de houdbaarheidsdatum te naderen. Wat zal het volgende populaire thema bij de bedrijfsarts worden?

Geplaatst in HR varia door Olof Frankfort op 22 juli 2014

Reacties op Opgeburnd

Marc Loohuis op 15 december 2015 16:45

Zo eens met de strekking van dit blog Olof!
Ja de meeste mensen met een burnout zijn licht faalangstig en mede hierdoor enorm van de structuur. Ze werken hard en dienen idd vaak als voorbeeld. Hierdoor komt de balans scheef en na verloop van tijd zie je deze groep uitvallen met ernstige burnout verschijnselen.
Is het een modeverschijnsel dan betekent dit dat er dus ook mensen zijn die niet echt een brunout hebben maar (door omstandigheden) denken dat ze het hebben. Vroeger in het zioekenhuis gaf je deze mensen een placebo en zag je dat de klachten ook verdwenen....

Corinne op 15 december 2015 16:45

Dag Olof,

Leuk artikel. Via mijn coachpraktijk spreek ik met mensen regelmatig over 'balans-vraagstukken'. De één noemt het burnout en de ander niet. Het lijkt er soms wel eens op dat mensen het als een containerbegrip gebruiken. Toch geloof ik niet dat een modeverschijnsel is. Ik zie echter wel dat bepaalde type (o.a. perfectionistisch, gedrevenheid en veeleisend) mensen in deze turbulente markt waar veranderingen zich snel opstapelen, niet goed in staat zijn daar mee om te gaan. Blijkbaar vinden mensen het lastig om te zorgen voor voldoende ontspanning en herstelmomenten. Het vraagt een bepaalde mate van relativeringsvermogen, flexibiliteit en ondernemerschap om in dynamische en stressvolle situaties de balans tussen inspanning en ontspanning vast te houden..

Ik wens iedereen die terug is van vakantie om het ontspannen gevoel vast te houden.

Linda op 15 december 2015 16:45

Ben het met de posters hier boven eens dat het eigenlijk wel beide is. Het komt voor met een reden natuurlijk! En de redenen er voor kunnen net zo uitlopend zijn als de mensen zelf. De ene loopt veel te lang met één groot probleem rond, de ander kan de werkdruk niet aan, weer een ander loopt tegen tig kleine probleempjes aan die steeds maar weer opstapelen en opstapelen, en ga zo maar verder. En dan heb je ook nog mensen die door psychische en/of lichamelijke problemen er tegen aan lopen maar de daadwerkelijke oorzaak niet (of te laat!) gevonden wordt, en er maar een labeltje "burn out" op geplakt wordt. In de laatste gevallen zie je, niet geheel onvoorspelbaar, dat de persoon ook vaker een burnout krijgt tot hij/zij er helemaal uit ligt. Maar het label burnout is wel erg gemakkelijk te vergeven af en toe, misschien te gemakkelijk terwijl er nog heel wat meer achter zit. Maar ja, als je er 'gewoon' een burnout van maakt hoef je je verder niet druk te maken. Je doet even rustig aan een paar maandjes en dan is het weer klaar, toch? Ahum...

Plaats zelf een reactie