Expand verbindt HR professionals en HR vacatures aan het hele vakgebied

Vergezichten

Het is zondagochtend, 18 graden en ik zit te ontbijten op het strand. Wat een contradictie met de afgelopen werkweek. Want vanuit mijn ontbijtplek zie ik alleen de zee en daarboven.....niets.

En tegelijkertijd zie ik daardoor alles. Een vogel die blijft hangen in de blauwe lucht, twee kinderen die weg huppelen en de ouders die er paniekerig achteraan rennen, de vlaggen die zwaaien door de wind.

En daardoor ontstaat een globaal beeld van het moment. Ik overzie alles. Wat een contradictie met de afgelopen week. Er overspoelt mij een gevoel van rust. Ondanks de kwetterende kinderen, het gekletter van het servies en de drukte op het terras ben ik kalm. Wat een contradictie.

Normaliter ren ik van afspraak naar afspraak, probeer ik tussendoor mails en de telefoon te beantwoorden en met een beetje geluk kom ik ook nog aan de administratie toe. Allemaal heel praktisch en efficiënt. Maar in hoeverre voel ik dat ik efficiënt bezig ben als ik zou stoppen met rennen om de boel van een afstand te bekijken. Als ik de tijd zou nemen om op het strand te gaan zitten op dinsdagmiddag 15.00 uur? Of op een donderdagmorgen in de duinen in het gras zou liggen? Wellicht creëer ik visies, ideeën, creaties en oplossingen die mij voorheen niet helder waren. Nu probeer ik dat in een groot gebouw, op een flexplek of in vergaderzaal tijdens een overleg. Liefst tussen 09.00 en 18.00 uur. Ik betrap me erop dat ik me verplicht voel om tussen bepaalde tijdvakken op bepaalde plekken te moeten presteren. Visie, oplossingen en creativiteit laten zich in mijn geval moeilijk sturen.

Ik neem een slok van mijn cappuccino. Ik neem mij een ding voor: ik ga de dingen vanaf morgen met wat meer afstand bekijken, ook tussen 09.00 en 18.00 uur. Met hopelijk een mooie herfst in het vooruitzicht kan je mij wellicht maandag aantreffen op een grasveldje in het park.

Geplaatst in HR varia door Barbara van der Plas op 10 oktober 2013

Reacties op Vergezichten

Chris Stapper op 15 december 2015 16:45

Ha Barbara,

Goed artikel! Ik ben een groot voorstander van reflectiemomenten. Twee keer per jaar ga ik een dagje in de trein zitten, vaak naar zee. Dan neem ik een map mee met lege a4tjes en ga ik gewoon zitten schrijven over alles waar ik op dat moment mee bezig ben. Het lukt me doorgaans niet zo goed om doordeweeks tijd te maken voor dit soort dingen, maar als ik een dagje 'er uit' ben, dan komen er altijd leuke ideeën. En als ik thuis ben, ben ik helemaal uitgerust en heb ik vooral ook weer zin om aan de slag te gaan.

Zouden er mensen zijn die hun visie/oplossingen/creativiteit goed kunnen sturen? Zijn dat niet juist zaken die meer op serendipiteitsbasis komen?
Misschien is het een leuk idee om uit te wisselen hoe we (wij, lezers) op onze creatieve ideeën komen?

Plaats zelf een reactie