Expand verbindt HR professionals en HR vacatures aan het hele vakgebied

Wanneer hebben werknemers vakantie?

Banensite Monsterboard deed een onderzoek onder 12.000 werknemers in Europa, de VS en Canada. Daaruit blijkt dat 62% tijdens de vakantieperiode niet los kan komen van het werk.
Van de Nederlanders zegt 48,1 procent op een op andere manier met werk bezig te zijn en werkt 9 procent gewoon door. Twintig procent blijkt in noodgevallen beschikbaar te zijn om te werken en 18,4% bekijkt tijdens de vakantie zijn zakelijke e-mail. Zouden werkgevers hier iets aan moeten doen, bijvoorbeeld door een cultuurverandering, om de gezondheid van de werknemers te sparen? Of moet dit worden aangemoedigd? Ik geef drie voorbeelden van ongezonde situaties:

Ik heb een manager begeleid die op enig moment besloten heeft om in het weekend geen zakelijke e-mails meer te lezen, waardoor hij onvoorbereid op de vergadering kwam maandagochtend. De stukken werden pas in het weekend verzonden. Het is niet verwonderlijk dat het slecht gaat met die organisatie. Gelukkig had die man de positie dat hij zich dit goede voorbeeld geven kon veroorloven en hield hij vol.

Hoe hoog is de arbeidsproductiviteit van werknemers een of een paar weken voor hun vakantie? Hoeveel werknemers leven daar al op zodanige wijze naartoe dat de productiviteit bepaald niet optimaal is? Of zijn tijdens het werk met privé-zaken bezig? Ik geef ze niet graag de kost.

Hoeveel werknemers beginnen volkomen gestresst - en op weg naar hun vakantiebestemming nog bellend en mailend - aan hun vakantie? Hoeveel mensen moet de ANWB jaarlijks bijstaan in verband met relatieproblemen? Ik geef ze niet graag de kost.

Er is inderdaad een cultuurverandering nodig. Maatschappijbreed en zeker in organisaties. Zowel bij werkgevers als bij werknemers. Het evenwicht tussen zakelijk en privé is geheel zoek. Werknemers zijn zelf verantwoordelijk voor hun gezondheid. Indien ze door hun werkgever op een oneigenlijke manier onder druk worden gezet, dan is het hun keuzevrijheid om zich daar wel of niet tegen te verzetten. Werkgevers zijn verantwoordelijk voor de manier waarop ze wel/of niet goed met hun medewerkers omgaan. Vroeg of laat worden ze geconfronteerd met de consequenties daarvan.

Als we erkennen dat we heel erg ziek zijn, is er kans op genezing. Ontkenning van ziekte kan de dood ten gevolge hebben. En dat geldt ook voor organisaties en werknemers. De ziekte-uiting is dat werk en privé over en weer niet worden gescheiden. Mogelijke en voorkomende ziekte-oorzaken zijn: angst, afhankelijkheid, oneigenlijke machtswil, statusgevoeligheid, onzekerheid, egoïsme, minderwaarde en op basis daarvan o.a. misplaatste loyaliteit.

De aanmoedigingen zouden moeten zijn: komen tot zelfinzicht en tot een goede balans in leven, wonen en werken en dat zo optimaal mogelijk faciliteren. Daarin dienen werkgevers en werknemers beide hun verantwoordelijkheid te nemen.

Zelfinzicht en omgaan met werk en vrije tijd is te coachen en er is een lees-, studie- en werkboek “De mens in de 21e eeuw”. Er zijn mensen die dat in hun vakantie (her)lezen. Ik wens alle Nederlanders daarmee een goede vakantie en optimale arbeidsproductiviteit toe.

Bert-Jan van der Mieden.

Geplaatst in Compensation & Benefits door Bert-Jan van der Mieden op 23 juli 2008

Reacties op Wanneer hebben werknemers vakantie?

Chris Stapper op 15 december 2015 16:45

Afgelopen weekend las ik toevallig in een readers digest tips om 'tijd te maken', een vriend attendeerde me op het artikel, omdat ik het altijd druk lijk te hebben. Er stonden een hoop tips in die wat mij betreft onzin waren. Maar een idee bleef me bij: dat het oplossen van een gebrek aan tijd vaak een kwestie is van veranderen hoe je de tijd ervaart.



Na mijn verhuizing afgelopen week heb ik 1 dag niets gedaan. Dat wil zeggen: niet gewerkt, geen mail, geen internet, gewoon: lezen, opruimen, muziek luisteren. En dan heb je voor je gevoel een zee van tijd. Als je soms een vergelijkbaar moment of dag inlast, zoals het weekend geen mail bij de hierboven genoemde manager, dan kun je daarna veel beter aan de slag.



Ik denk niet dat je bedrijven verantwoordelijk kunt maken voor het scheppen van dergelijke rustmomenten. Maar als HRM'ers zijn we zeker in staat om zulke momenten te bevorderen.

Chris van Voorthuysen op 15 december 2015 16:45

De grens tussen werk en priv■ is al jaren aan het vervagen. Zeker nu meer mensen de mogelijkheid hebben om thuis te werken en zelf hun uren kunnen indelen.

Vaak hebben mensen verantwoordelijkheid voor bepaalde werkzaamheden dan dat ze een aantal uren per week moeten werken. Soms lukt dit in 40 uur, soms minder, soms meer.

Ik ben het er mee eens dat er een cultuur omslag moet komen maar deze moet zijn dat werk en priv■ meer door elkaar komen te lopen en dat mensen hiermee om moeten kunnen gaan. Het is niet re■el te denken dat er alleen van maandag tot vrijdag tussen negen en vijf gewerkt mag worden. Zeker als je zaken doet met andere delen van de wereld is dit niet haalbaar.



Het is ok als pappa of mamma een e-mailtje of telefoontje beantwoorden als ze een dagje op het strand liggen. Aan de andere kant moeten het ook geaccepteerd zijn wanneer je om half vier vertrekt van kantoor om de kids op te halen of een rondje te golfen. Het gaat erom dat de persoon zich in beide situaties niet bezwaard voelt.

Kortom: het gaat erom hoe de persoon hetzelf ervaart, zolang hij/zij zich er goed bij voelt lijkt het me geen probleem.



■■..Hoeveel werknemers beginnen volkomen gestresst - en op weg naar hun vakantiebestemming nog bellend en mailend - aan hun vakantie?.....■



In hoeverre komt deze stress door de werkdruk dan door het schuldgevoel dat de werknemer heeft omdat hij geacht wordt 100% aandacht voor zijn gezin te moeten hebben?

Bert-Jan van der Mieden op 15 december 2015 16:45

Gefeliciteerd Chris Stapper met deze ervaring. Doe dat nu eens een of meerdere dagdelen per week en vertel ons je ervaringen. Werkt verlichtend en effectiviteit verhogend! Alles wat we doen en laten is vrije keuze en onze eigen verantwoordelijkheid. Dat zijn ook de sleutelwoorden die bij mij opkomen bij de reactie van Chris van Voorthuysen. Werk en prive mogen elkaar wel op meerdere momenten afwisselen, maar dat vergt wel afstemming met alle belanghebbenden en afwisselen is iets anders dan dat ze door elkaar lopen. Dat laatste geeft spanningen.

Hetzelfde geldt voor het woord schuld. Veelal geeft het hebben van schuldgevoel een hoop spanning. Tenslotte het woord moeten. We moeten niks! Keuzevrijheid impliceert dat alleen telt wat wij willen. Het is triest als iemand vindt dat hij/zij aandacht aan het gezin moet geven. Moeten is het afschuiven van je eigen verantwoordelijkheid. Moeten geeft ook weer stress en is afhankelijkheid. Dit is wellicht een aardverschuiving in het denken over jezelf en over het omgaan met de waarden en normen in de samenleving en in organisaties, maar geeft ontspanning door vrijheid. En ik bedoel hier natuurlijk wel het willen en de vrijheid, die respectvol omgaat met de ander en diens belangen en wensen.

Plaats zelf een reactie