Expand verbindt HR professionals en HR vacatures aan het hele vakgebied

Wie wint de Gele Trui?

Op de dag na Spanje-Nederland (die historische 5-1, weet u nog?) waren vriend en vijand het er in ieder geval één keer wel over eens dat Louis dit knap had gedaan. Daar waar de sportpers niet uitgepraat raakte over het systeem (iets met 5-3-2-1 of zoiets), werd in een aantal gevallen ook de vergelijking gemaakt tussen topsport en de wereld van arbeidsorganisaties. Het was een bijzondere mix van talentmanagement en leiderschap.
Nou moet mij van het hart dat ik nooit erg gecharmeerd was van Louis van Gaal. Dat was een pure gevoelskwestie, maar kennelijk wordt zijn leiderschap nu door niemand ter discussie gesteld, althans niet binnen de gelederen van het Nederlands elftal. Na het vorige, desastreus verlopen EK in 2012, riep ik als niet-voetbalkenner dat de KNVB het beste een elftal rondom Robin van Persie kon bouwen. Punt! Hetgeen geschiede en de rest is (of wordt?) geschiedenis.

Het herkennen en erkennen van talent, gecombineerd met onbesproken leiderschap leidt in de topsport dus soms tot ongekende prestaties. Dat er veel voetbaltalent in Nederland is, weten we wel, maar hoe breng je ze tot ontwikkeling en hoe laat je ze excelleren? Louis heeft er kennelijk iets op gevonden, dus we geven hem die eer. Maar na dit WK gaan de voetballers weer braaf terug naar hun clubs en de relatief onbekende spelers die er uit zijn gesprongen zullen veel bezoek krijgen van scouts en zaakwaarnemers. De transfermarkt zal weer gaan floreren, grote sommen geld worden weer rondgepompt. En ook de clubs die spelers hebben opgeleid, zullen hiervan nog een graantje meepikken.

Hoe anders is het in de wondere wereld van de wielersport? Daar staat leiderschap eigenlijk nooit ter discussie. De ploegleider bepaalt en er is geen beroepswielrenner die publiekelijk zijn technisch manager afvalt. Nee, wielrenners zijn brave borsten die doen wat er van hen wordt verwacht. En ook daar hebben we talenten. Zo keek ik de afgelopen weken met veel genoegen naar Wilco Kelderman.

Een 7e plaats in de Giro d’Italia en een 4e plaats en het jongerenklassement in het Critérium du Dauphiné. Een absoluut talent, die een grote toekomst wordt voorspeld. En ook nu gonst het weer van de geruchten dat ‘grote ploegen’ hem willen inlijven. Verschil met de voetballerij: hier is geen transfermarkt. Kelderman kan, als zijn tijdelijke contract is afgelopen, zonder problemen overstappen naar een nieuwe ploeg. Een vergoeding voor het opleiden van dit talent zit er voor Belkin/Rabobank niet in. Jammer dus.

Als Wilco Kelderman voor een dergelijk avontuur kiest, zoals ook Tom Jelte Slagter heeft gedaan, en 1 van hen vervolgens ooit de Tour de France wint, kun je de conclusie trekken dat de Gele Trui te koop is. Ben jij een aantrekkelijke werkgever en heb je de juiste talenten op tijd van de markt gehaald, dan ben jij de winnaar!
Op de arbeidsmarkt van de toekomst zal het er niet veel anders aan toe gaan. Talenten blijven schaars, maar we blijven ze nodig hebben. Maar om een talent te laten groeien, moet je blijven investeren, keer op keer. En ja, ook als ze uiteindelijk weggaan, blijven deze talenten voor een deel aan jouw onderneming verbonden. Vroeg of laat betaalt zich dat uit.

De werknemer van de toekomst, overtuigd van zijn of haar eigen talent, gaat straks eigen keuzes maken. Het blijven investeren, dus ook in je flexibele schil, loont en wordt de nieuwe norm. Een werkgever die achterover gaat leunen en denkt dat dit voor hem niet geldt, zal bedrogen uitkomen.

Geplaatst in HR varia door Robert Schuurman op 27 juni 2014

Reacties op Wie wint de Gele Trui?

Er zijn nog geen reacties.

Plaats zelf een reactie