Expand verbindt HR professionals en HR vacatures aan het hele vakgebied

Wordt dit warenhuis een tweede “Sophie’s choice”

Het grote warenhuis concern V&D gaat de geschiedenis herhalen. Eind jaren 80 is het ook al geprobeerd, het vragen van een loonoffer om de tent te redden. Klaarblijkelijk is het allebei gelukt, zowel het loonoffer als het redden. Ruim 30 jaar later staat het veel geplaagde warenhuis nog steeds al staat het meer te wankelen dan te staan.

Uit eigen ervaring uit mijn HR praktijk weet ik wat het is om een loonoffer te vragen. Je koopt dan als het ware loyaliteit en betrokkenheid. Bij de werknemers. De vakbonden hebben veel te bespreken en wat ze zeker hebben is een podium om te laten zien wat ze waard zijn. Medewerkers doen dat niet gauw, een loonoffer brengen. Loyaliteit is veel waard maar niet tegen elke prijs. Ze moeten eerst echt vertrouwen hebben in de toekomst. Belangrijker nog, ze moeten overtuigd worden van het feit dat hun loonoffer daadwerkelijk een verschil gaat maken. Of dat hun werkgelegenheid en oude dag veilig gaat stellen bij hun baas. Dus of dat garanties kan opleveren voor een toekomst.

Het is een beetje als met roulette. Ga je fiches kopen en die in het spel gooien? Of hou je liever wat je hebt en schuif je niet aan de goktafel. Wie zijn geld inlegt bij heronderhandelingen van arbeidsvoorwaarden loopt het risico van èn minder loon en uiteindelijk in de WW terecht komen met een lagere uitkering. Tja, dat wordt toch even goed nadenken en misschien ergens slikken.

Welke vragen zouden de vakbonden moeten stellen aan de directie? Hoe kan er garantie worden gegeven op continuïteit na het loonoffer? Wat betekent het voor pensioenen? Is het mogelijk om besparingen op een andere manier dan loonoffers te brengen? Dat laatste kan, alleen dan moet er geschrapt worden in de formatie. Dat betekent afscheid nemen van flexkrachten en collega’s met een tijdelijk dienstverband. Of misschien wel dieper snijden, in de formatie waar mensen hun vaste baan kwijt raken. Arbeidsplaatsreductie is dus ook geen prettige keuze. Loyaliteit heeft klaarblijkelijk meerdere prijskaartjes. En dilemma’s. Het roept bij mij associaties op met een klassieke film: Sophie’s choice. Al moet ik bekennen dat ik niet meer weet hoe die geëindigd is. Misschien gaan ze van V&D ook nog wel eens een speelfilm maken. Zou een mooie alternatieve baan opleveren als figurant voor de 10.000 werknemers die er nu rondlopen. Als toeschouwer ga ik het in ieder geval met veel belangstelling gadeslaan. En zo nu en dan een lekkere lunch scoren in een van hun La Place dochters.

Geplaatst in HR varia door Rob Overgaauw op 27 januari 2015

Reacties op Wordt dit warenhuis een tweede “Sophie’s choice”

rob op 15 december 2015 16:45

Kort na het schrijven van deze blog is al meer duidelijk geworden. de directie van V&D heeft eenzijdig de salarissen gekort, de huurbetaling voor het vastgoed van hun warenhuizen drie maanden niet betaald. De werknemers zoeken (heel boos) de weg naar de rechter en de soap is nog lang niet afgelopen. Ben benieuwd naar de meningen van HR professionals. Kan dit nou zomaar.....?

Henk van Gils op 15 december 2015 16:45

Het is natuurlijk niet slim om eenzijdig zomaar bij alle partijen te melden en zelfs door te voeren dat je salaris kort, huren niet meer betaald etc. Ik weet niet waar de investeerder vandaan komt, maar het klinkt Engels of Amerikaans hoe het wordt aangepakt.
We kennen in Nederland nog steeds een overleg structuur waar, als je dit goed doet, veel mee kunt bereiken. Als je er hard of zelfs met paniek in gaat om je doel te bereiken dan kun je het nodige binnenhalen, maar berokken je ook veel schade.

Ten aanzien van het inleveren van salaris zou je, maar dan moet de Wet aangepast worden, met goedkeuring van het UWV een beperkte salarisvermindering kunnen vragen, waarbij bij faillissement binnen een overzienbare periode de ww alsnog uitgaat van het oorspronkelijke salaris. Misschien is dat een oplossing voor dit moderne probleem in onze maatschappij.

rob overgaauw op 15 december 2015 16:45

Beste Henk,

Waar de investeerder vandaan komt maakt denk ik niet zoveel uit. investeerders hebben één ding gemeen: ze nemen bedrijven over, voegen er op hun manier waarde toe, echter met maar een doel, dat die waardevermeerdering binnen vijf jaar hun investering fors overschrijdt. Spreadsheet management. Of de waarde van human capital op hun balans staat? weinig kans. En als je in je bedrijfsvoering de ethiek van het human capital niet mee laat doen als variabele dan zijn salarisreductie, huren niet betalen, leveranciers verder uitknijpen, de stukken op het schaakbord die geschoven worden. Dat van het UWV vind ik een hele creatieve. Ik weet niet of jij veel ervaring hebt met het UWV maar binnen dat domein zullen hele andere schaakstukken verschoven moeten worden. Mijn ervaring is dat het UWV tamelijk conservatief schaakt. Maar je inbreng getuigt zeker van oplossingsgerichtheid.

Jos van Calsteren op 15 december 2015 16:45

Personeel, verhuurders en leveranciers uitknijpen om het hoofd boven water te houden? Volgens mij is het een zwaktebod en een kortetermijnoplossing van een bedrijf dat de verkeerde beslissingen neemt. Vroeger kon je op zaterdagmiddag bij V&D over de hoofden lopen. Ik kom er nog regelmatig op die tijd, maar de enige plek waar nog klanten zijn is in de te schaarse paskamers. Personeel loopt doelloos rond te kijken waar ze nog wat kunnen doen, maar bemant geen extra kassa als er toevallig bij die andere eens een rij staat. En gaat ook geen andere maat voor je halen als iets in de paskamer niet blijkt te passen. Laat staan dat ze advies geven of een alternatief aandragen. Mijn vrouw is VIP-member en krijgt zó vaak aanbiedingen van 20% korting dat we er niet meer over piekeren om de normale prijs te betalen. We wachten wel op de volgende aanbieding. Net als iedereen schakelt ook V&D over naar een webshop maar wordt daarbij links en rechts door de concurrentie ingehaald.

Er wordt hierboven zeer terecht opgemerkt dat het personeel alleen een loonoffer zal brengen als er vertrouwen is in de toekomst. Ik denk dat V&D eerst moet beginnen met het personeel dat vertrouwen te geven door de klanten terug te halen.En daar is vooral goed personeel voor nodig, uitvoerend maar zeker ook (middle-)management. Die krijg je niet door minder te gaan betalen, eerder meer. Zoals het er daar nu aan toegaat zou mijn advies aan het personeel hetzelfde zijn als dat van de bonden: "Salarisverlaging? No way!".

Daarnaast schreef Philip Kotler in 1988 al over het probleem van "Getting caught in the middle" en volgens mij is V&D precies dat. Het is nooit echt goed wat je er koopt, het is ook nooit echt goedkoop en de service is nooit echt excellent. Misschien moest V&D maar eens keuzes gaan maken.

rob overgaauw op 15 december 2015 16:45

Jos je hebt gelijk, het beeld wat je schetst over de klantbeleving bij dit warenhuis is herkenbaar.
Inmiddels is er een reddingsplan gaande. Anders dan bij de lancering van mijn blog lijkt het er nu naar uit te zien dat het warenhuis de komende twee jaar "gered" is. De vakbonden moeten officieel nog wel reageren op het gevraagde loonoffer. Dat blijft nog even spannend.
Ik ben nu benieuwd naar wat HR zal zeggen en doen om het vertrouwen bij de mensen terug te krijgen. Ik zie het in ieder geval als een geweldige uitdaging waarin HR haar toegevoegde waarde kan laten zien. Hoe hou je alle partijen tevreden, hoe zorg je dat het winkelend publiek weer binnenloopt? Dat begint na het geven van hoge kortingen toch ook bij vriendelijk en klantgericht personeel. En ja, daar kan HR zeker in adviseren. Gastvrijheid, een verbeterde klantbeleving in het warenhuis.... prachtige toppics. We gaan zien of V&D uit die benaderde middenpositie uit komt.

Plaats zelf een reactie