Expand verbindt HR professionals en HR vacatures aan het hele vakgebied

"'tis 'n seege en 'n sorg tegelèijk, meneer"

"'tis 'n seege en 'n sorg tegelèijk, meneer"

Ik was op weg naar huis en stond onderaan de afslag van de snelweg stil oor de stoplichten. Nog een paar minuten, peinsde ik, en een stevige werkdag zou er weer opzitten. Naast mij stond een grote vrachtwagen. De chauffeur keek vanuit zijn raam naar mij en gaf me een teken dat er op duidde dat hij me iets wilde vragen. Terwijl hij uitstapte, draaide ik mijn raampje naar beneden.

"Ik mot naor de Europaweg, allenig stuurt m'n TomTom me naor det gehucht daro. Hep jai ok nafigasie en ken ai die straot infoere, zei hij meteen?" Nou, dat had ik en dus zei ik dat ik hem kon helpen. Maar toen bleek ook mijn systeem geen Europaweg te weten. "'Tis tog wat meneer, we sein tegeswoordig kompleet afhankelijk fan sisteeme. Me baos sei nog, rij nou maor Koos, 't is 'n spoetje en nou staot ik hier te wachte. Op wat? Uw en mèijn sisteem doen ut alletwee niet, toch?" En vervolgens begon hij zijn hele levensverhaal op mij los te laten. "Weet u, de tijden zijn veranderd meneer. Mijn dochter bijvoorbeeld, eerst was het een PC, toen een laptop en nou wil ze een IPad. Ze heeft een telefoon die al meer kan dan al die dingen bij elkaar! Het is echt niet meer normaal. Weet u, ik maak heel veel overuren en van het geld, daar doen we leuke dingen mee. Verre reizen met het vliegtuig, een scooter voor in de stad en ook de  studie van de kinderen natuurlijk. En weet u wat nog erger is? Dat ik nu met u sta te praten en de weg sta te vragen. Mijn baas zal dus zo wel bellen, want de boordcomputer geeft door dat ik stil sta, maar niet op lokatie ben. Ik vind het werk leuk, meneer, ik rij graag en met de komst van de navigatie is mijn vak echt een stuk verbeterd. Maar die navigatie heeft ook nadelen hoor. Ik mis het avontuur en mijn vrijheid. Als ik een andere route rij dan de optimale, dan moet ik me verantwoorden. Mijn boordcomputer geeft exact aan hoe lang ik over een route mag doen. Dat maakt het wel eens moeilijk, want ik zit achter het stuur. En ik ben een mens en geen computer. Maar als ik u goed begrijp, dan kunt u me ook niet helpen. Weet u dan soms wel hoe het industrieterrein hier tegenover heet?"

"Volgens mij zijn het inderdaad continenten en landenstraten. Er zal toch wel een kaartje of  plattegrond bijstaan", zei ik? "Ik zal eens kijken" en voor ik kon reageren, was Koos al weer bij zijn vrachtwagen. "Tis 'n seege en 'n sorg tegelèijk, meneer" riep hij nog. 'n Zwaai en weg was Koos.

Korte tijd erna parkeerde ik thuis mijn auto. Toen ik binnenkwam vroeg mijn vrouw me waarom ik niet even een sms had gestuurd, want dan had ze mijn bord al in de magnetron kunnen zetten. "Weet je, zei ik haar, het zelf kunnen bepalen van hoe en hoe laat en wanneer en waarom is een vrijheid die ik steeds meer koester, dus het is prima zo". De verbaasde blik van mijn vrouw noopte mij tot enige uitleg over mijn ontmoeting over Koos. Ik zag haar weifelen tussen haar zorg voor mijn welzijn en mijn verlangen naar vrijheid om te doen zoals ik het prettig vond. Koos had me in onze korte ontmoeting veel (bij)geleerd over zijn vak en ik over het mijne.

Ik wens u een "KOOSjere" week vol wijsheid.

 

Geplaatst in HR varia door Michiel Maassen op 2 mei 2011

Reacties op "'tis 'n seege en 'n sorg tegelèijk, meneer"

Kathalijne Schuurmans op 15 december 2015 16:45

@Michiel, geweldig verhaal en goede inspiratie, met dank aan Koos!

Plaats zelf een reactie