Expand verbindt HR professionals en HR vacatures aan het hele vakgebied

Verklaring van Conformiteit?

De muur is toch alweer 20 jaar geleden gevallen. En Stalin is al heel lang dood. 
Ideologieen bestaan nauwelijks meer en de westerse wereld is op zoek naar identiteit: het thema van de 21e eeuw. Wie zijn we? Wat bindt ons? Bij wie wil ik horen?

De laatste maanden lees ik steeds vaker in artikelen en blogs de roep van organisaties (of zelfbenoemde vertegenwoordigers daarvan) om medewerkers en kandidaat medewerkers een ‘verklaring van conformiteit’  te laten tekenen, opdat het corporate gedachtengoed gepredikt kan worden en medewerkers niet zonder consequenties kritische geluiden die niet stroken met het corporate beleid kunnen uiten. (lees, ‘ik doe hierbij afstand van een eigen mening en verklaar trouw aan de partij’).

Tegelijkertijd lees ik over de groeiende bezorgdheid  van organisaties, waar de grenzen liggen van de toenemende autonomie van medewerkers en hoe deze kunnen worden gereguleerd en gecontroleerd (‘managen’ noemen we dat). Ik zou bijna gaan denken dat het bedrijfsleven Stalinistische trekjes gaat vertonen. Gekker moet het toch niet worden.

Wat betekent het ‘tekenen van een verklaring van conformiteit’  voor diversiteit - waarvan de definitie, hoop ik verder gaat dan een samenstelling van je personeelsbestand op grond van ‘ras’, ‘geslacht’ en ‘leeftijd’ - als andere meningen dan die van corporate ongewenst zijn. Wat doet dit met iets gezonds als debat en dialoog, met innovatie en de ambitie uit te willen stijgen boven de middelmaat? Wat willen we nu eigenlijk: Briljante mensen, waarvan we willen dat ze hun kop houden? Een zelfgekozen DDR lijkt mijniet gezond voor de ontwikkeling van je organisatie.

90 % van de consumenten gelooft niet wat bedrijven zeggen en 20% van de medewerkers vertrouwt het eigen bedrijf (met dank aan het boekje ‘Verkoop je Ziel’ , van  Sjaak Vink van het total branding collectief hetstormt.com) . Laat deze cijfers even goed tot je doordringen..  Kort en bondig: Houston, we have a problem.

Deze tijd biedt een fantastische mogelijkheid voor ‘corporate’ zelf eerst helder te laten maken waar het echt voor wil staan. Met welke overtuiging doe je op dit moment zaken en wat laat je daardoor liggen. Ben je je bewust van die overtuiging. Is er misschien veel te winnen door je je overtuigingen goed onder de loupe te nemen en daarover de dialoog met elkaar aan te gaan.

·      Hoe kijkt jouw organisatie naar vrouwen, moslims, homo’s, ouderen en jongeren? Hoe 1-dimensionaal zijn onze overtuigingen?



·      Wat betekent het voor jouw organisatie als je 1,2 miljoen moslims in Nederland niet de moeite waard vindt. Er zijn op dit moment nauwelijks retailersketens, die zich richten op deze bevolkingsgroep. Hoeveel omzet laat je daardoor liggen met suikerfeest, enkel en alleen omdat je niet bent geinteresseerd?


·      Zou het kunnen, dat er over 30 jaar een bankwezen is opgericht dat zich internationaal richt op de financiele-, verzekerings- en pensioenbelangen van homo seksuelen (INGay)? Hoeveel marktaandeel zou je kunnen winnen als je als je deze ‘tribe’ aan je weet te binden, omdat je besloten had jezelf met deze groep te identificeren?

·      Hoe groot is de markt voor organisaties die ouderen niet zien als een zorgprobleem, maar de ‘Generatie Woodstock’ (met de specifieke kenmerken zoals ‘bereisd, bemiddeld en belezen’ en die zich niet in een ruimte van 4 x 5 meter wenst te laten ophokken) omarmt, door daar de productinnovaties en huisvesting en dienstverlening op richten. Ouderen vormen over een tijdje 30% van de Europese bevolking – wat een markt en wat een mogelijkheden!

De vraag voor consumenten en werknemers wordt: Wie ben je en kan ik je vertrouwen? Het onderzoeken van je eigen ‘corporate’ overtuigingen en het ‘ bekennen van kleur’ is de volgende stap in de evolutie van merk- en organisatie.

Maakt een organisatie duidelijk waar het voor staat, dan hoef je niet krampachtig ‘verklaring van conformiteit’ te laten tekenen. Je klanten komen omdat ze voor jou kiezen. Hetzelfde geldt voor je (toekomstige) medewerkers. Die melden zich omdat ze zich kunnen verenigen met jouw overtuigingen en keuzes, simpelweg omdat ze die overtuigingen en keuzes met je delen. Tribe-vorming van consumentengedrag zal sturend zijn voor bedrijven om niet alleen te zeggen dat ze onderdeel vormen van deze samenleving, maar het uiteindelijk ook zullen zijn.. Dat gaat dus verder dan ‘maatschappelijkverantwoord ondernemen’ en ‘groen en duurzaam zwetsen’ en af en toe een sponsor donatie te doen voor terminale kinderen, clini-clowns of een sportclub. Kom je niet na wat je belooft, dan zal de consument je laten vallen. Klopt je product of dienstverlening met je filosofie, met de wijze waarop je je business doet, reclame maakt, met de wijze waarop je samenwerkt, je mensen, je leveranciers, je processen en je klanten? Klopt de buitenkant met de binnenkant?

Onzin? Banken en verzekeraars hebben veel verloren vanwege het gebrek aan consumentenvertrouwen. De voedselindustrie zal rap volgen. Consumenten willen niet dat supermarkten en hun leveranciers zich handig profileren als ‘ zorgzaam, diervriendelijk en milieubewust’ door het aanbieden van slechts enkele ‘eerlijke’ producten. Consumenten zullen geen reden zien waarom niet alle producten aan deze voorwaarden zouden kunnen voldoen. Consumenten eisen een transparant product en een transparante dienstverlening.
 De fan schare van U2 zou wel eens een belangrijker doelgroep voor je kunnen zijn, dan de bevolking in een land als Nederland en Belgie, wanneer je op grond van jouw overtuigingen, keuzes, producten en dienstverlening, de waarden van deze groep weet te raken. 



Ben jij bereid je nek uit te steken om te werken aan echte ondernemingen, met echte producten, echte mensen en echte transparantie? Of teken je liever een ‘ verklaring van conformiteit’? Zeg jij het maar…



 

Door Gastblogger op 5 januari 2010

Reacties op Verklaring van Conformiteit?

Er zijn nog geen reacties.

Plaats zelf een reactie