Expand verbindt HR professionals en HR vacatures aan het hele vakgebied

Alaaf - Carnaval met collega's!

Een beetje verlaat maar...
ALAAF

Een toepasselijke begroeting? In deze maffe tijd toch zeker wel?
Neemt u het mij maar niet kwalijk. Ik denk dat het allemaal komt doordat ik ook Limburgse roots heb - van vaders zijde - terwijl mijn Utrechts/Gelderse roots - van moeders zijde - mij een gevoel geven dat het meest lijkt op een sappig, borrelend en bruisend energiedrankje waardoor je wel moet ... En eerlijk gezegd, ik vind het allemaal prachtig. Wintersport? Lange strandwandelingen? Nee, geef mij maar de straatcarnaval, de gekleurde mensenmassa, de bonkende samba, de frietlucht en bier en ik geniet ... Vaak vertelde ik er al over op mijn werk. Veel collega's genoten van mijn verhalen, zodanig dat besloten werd de proef op de som te gaan nemen en een keer met mij mee te gaan naar de Vastelaovend in Mestreech. Gemeenschappelijk kozen we voor het "Zaate Hermeniekes Konkoers" op de carnavalsdinsdag. Wie, wat waar en wanneer werd besproken, maar niets vastgelegd qua tijdstip, enkel en alleen de verzamelplek: het Vrijthof (de Vriethoof).

Toen het zover was en mijn vrouw en ik onze tocht door de stad begonnen vanaf het station, was het rond 11.00 uur. Meteen al kwamen we vele bekenden tegen en geraakten we ook op allerlei gezellige plekken waar het goed toeven bleek. Totdat iemand voorstelde om even langs het Vrijthof te lopen om te zien of daar al wat aan de hand was en dan naar het Onze Lieve Vrouweplein te gaan, dé "place to be" in de stad. Ojee, totaal vergeten dat vrienden naar Maastricht waren gekomen om samen ....

Wij in allerijl naar het Vrijthof en ja, daar! Een stel boerenkielen! Verdorie, nee, het waren andere toeristen. Waar zouden ze zijn? We drongen ons door de mensen heen om te zien of we ze konden ontdekken, maar nergens... "Ze zullen zich wel vermaken", zeiden we tegen elkaar met nogal wat vertwijfeling en schuldgevoel. "Kun je ze bellen?" vroeg mijn vrouw.

Helaas, alleen de voicemail reageerde. Laten we maar teruggaan naar het O.L.Vrouweplein, misschien komen we ze nog tegen. En terwijl we dat zeiden, hoorden en zagen we een van die geweldige drumbands aankomen die de Zaate Hermeniekesdag in Maastricht zo kenmerken. Het opzwepende ritme van de samba en de hossende meute er omheen slokken je volledig op en je moet meedoen. In die massa mensen opgenomen stond ik opeens met open mond toen ik mijn collega's ontdekte die zich hadden aangesloten bij de volgers van de sambaband. "Michiel, wat geweldig is dit!" riepen ze. "Wat een feest!" Toen werd er naar mij gezwaaid en verdwenen ze, helemaal ondergedoken in het feest. Ik heb ze niet meer gezien die dag. Ze waren weg en bleven weg. Ik zag ze pas weer op het werk.

Achteraf hebben we erom gelachen. Natuurlijk. En er waren "no hard feelings" gelukkig. Maar toch is er iets blijven knagen. Dat ik als gastheer had gefaald. Hoe mis had het kunnen lopen? En dan had de Maastrichtse carnaval wellicht een deukje opgelopen. Onverdiend. Mijn conclusie is: De Maastrichtse carnaval verdient een dikke pluim. Al is het alleen al omdat ze mijn vrienden en collega's een ongelofelijk leuke ervaring heeft meegegeven die ze nooit meer zullen vergeten. Mijn foutje is daarin verdwenen als een klein kiezeltje in een grote bak water. Hun grote plons is wat ze zich herinneren. Voor altijd.

ALAAF en dattumme toffe e n  z o  v o o r t s ....

 

Geplaatst in HR varia door Michiel Maassen op 8 maart 2011

Reacties op Alaaf - Carnaval met collega's!

Er zijn nog geen reacties.

Plaats zelf een reactie