Expand verbindt HR professionals en HR vacatures aan het hele vakgebied

Anoniem solliciteren, deel 2

Kort geleden postte ik al een artikel over anoniem solliciteren. Inmiddels zijn er veel reacties vanuit de samenleving gekomen op dit nieuwe fenomeen. De discussie of het al dan niet ethisch verantwoord is, lijkt nog niet beslecht.

Voors en tegens
Zo vindt u hier een klein overzicht waarom men wél anoniem zou solliciteren, zouden de resultaten uit Frankrijk hetzelfde zijn als in Nederland? Volgens het onderzoeksbureau E-Quality zou er namelijk wél (link gebroken per 29-8-2014, red.) gediscrimineerd worden op de Nederlandse arbeidsmarkt. Het samenwerkingsverband van Marokkanen in Nederland (SMN) deelt deze visie. En arbeidspsychologe Eva Derous heeft een onderzoek (link werkt niet meer per 20-4-2015) gedaan dat dezelfde resultaten opleverde.

Ook GroenLinks lijsttrekker Femke Halsema heeft iets te vertellen. GroenLinks heeft vorig jaar onderzoek gedaan (link werkt niet meer per 20-4-2015) en kwam ook tot de conclusie dat brieven met Marokkaanse namen eronder niet werden aangenomen. ‘Dan heb je je bewijs voor discriminatie. Het moet alleen een keer doorgezet worden’, zo zegt de lijsttrekker. En ook Wouter Bos, lijsttrekker van de PVDA lijkt geen waarde aan het onderzoek te hechten (link gebroken per 29-8-2014, red.).

Omgekeerde wereld?
Maar nu de discussie zich vooral concentreert op het feit of het al dan niet helpt om werknemers anoniem te laten solliciteren, vraag ik me af of men hiermee niet de oorzaak ontwijkt. Zoals in mijn vorige bericht, vraag ik me af of dit niet de omgekeerde wereld (link werkt niet meer per 20-4-2015) is. Is het niet juist veel beter om te zorgen dat werkgevers streven naar een werkvloer die een afspiegeling van de samenleving vormt?

Geplaatst in Recruitment & Arbeidsmarkt door Chris Stapper op 10 november 2006

Reacties op Anoniem solliciteren, deel 2

Marc Drees op 15 december 2015 16:44

Gaat het hier niet deels om het adagium "wat de boer niet kent, de boer niet eet", om het maar eens heel plat te zeggen? Onbekend maakt onbemind, of erger nog, ontmoet wantrouwen. Zeker in een toemenend polariserende maatschappij waar electoraal gewin te halen valt uit het aanwakkeren van diezelfde polarisatie.



Anoniem solliciteren is natuurlijk geen oplossing, tenslotte verplaats je slechts het moment van de confrontatie. Het is naief te veronderstellen dat een potentiele werkgever ineens overstag zou gaan als de anonieme sollicitant een Marokkaan blijkt te zijn, een indicatie waarvoor hij normaliter een sollicitatie terzijde zou leggen.



En nog veel basaler, ik zou een anonieme sollicitatie niet eens in behandeling nemen. Ongeacht de kwalificaties. Ik zou het een gebrek aan fatsoen vinden als een sollicitant zijn persoonlijke gegevens niet bekend zou maken. En dat is nou net een kwaliteit waar ik naar op zoek ben.

M. Lubberding op 15 december 2015 16:44

Het kan als zeer onwaarschijnlijk geacht worden dat een cv met een buitenlandse naam om die reden alleen weg wordt gelegd. Daarom heeft anoniem solliciteren geen zin. Ook gaat het om de indruk die iemand in de eerste 10 seconden achterlaat. Daarnaast gaat om de randgebeurtenissen en ervaringen. Wat zijn de ervaringen van bedrijven met personeelsleden met een "buitenlandse" naam? Mijns inziens is het dus een combinatie van een vooroordeel, eventuele ervaringen en de presentatie van de sollicitant. Het is te makkelijk om te zeggen dat het alleen om de naam gaat. Het moet ooit ergens begonnen zijn?

Bas op 15 december 2015 16:44

Anoniem solliciteren werkt. Niet omdat we discrimineren, maar omdat we onderbewust discrimineren. Soms vanwege een reden, soms niet. Natuurlijk zijn er meer dan genoeg gevallen waarbij allochtone medewerkers in de fout zijn gegaan, net zo goed als bij Nederlanders. Echter blijven de allochtonen langer hangen en is het makkelijker ze eruit te halen, immers, geen Nederlandse medewerkers aannemen is best lastig in Nederland.



Het blijkt gewoon te werken. Er zijn verschillende 'blind tests' gedaan, waarbij een exact dezelfde CV met twee namen / nationaliteiten verzonden is. Het blijkt keer op keer dat het gemiddeld aantal gesprekken voor dezelfde persoon met de Nederlandse naam hoger is. Spijtig, maar waar.

Marc Loohuis op 15 december 2015 16:44

Ik blijf het een rare conclusie vinden dat anoniem solliciteren werkt omdat uit blind tests blijkt dat er vaker een Nederlandse naam wordt uitgekozen dan een buitenlandse naam.

Als hier al iets mee bewezen wordt dan toch hooguit dat er mensen zijn die liever Jan uitnodigen dan Achmed en hoe spijtig en jammer dat ook is, het bewijst op geen enkele manier dat anoniem sollicicteren helpt.

Bij solliciteren is het uiteindelijke doel dat je wordt aangenomen, dit zie ik niet gebeuren zonder dat er een persoonlijk contact is geweest. Tijdens dit contact zal toch echt duidelijk worden of je nu Susanne of Fatima bent. Denken we nu echt dat de werkgever die een brief aan de kant legt omdat er een buitenlandse naam op staat, de kandidaat uiteindelijk in een gesprek wel aanneemt omdat hij dan in een keer overtuigt is van de waarde van de sollicitant?

Ik geloof er meer in dat we moeten zorgen dat de polarisatie stopt en dat de werkgevers geen gevoelsonderscheid meer hebben tussen een Nederlandse of buitenlandse kandidaat. Dan pas zal een werkgever open staan voor een afspiegeling van de maatschappij in zijn werknemersbestand.

Michel Rijnders op 15 december 2015 16:44

@Marc: Helaas moet ik uitgaan van 1 onderzoek. De andere proeven met anoniem solliciteren laten nog even op zich wachten. Blijkbaar nemen werkgevers kandidaten aan die ze op basis van niet-anonieme CV screening niet zouden aannemen.

Dit is niet raar. Mensen trekken een hoop onderbewuste conclusies die niet gegrond zijn. De Franse werkgever dacht blijkbaar niet bewust "ik wil geen buitenlanders", maar onderbewust is die neiging er wel met CV screening; niet alleen met allochtonen, maar ook met betrekking tot leeftijd. Blijkbaar waren dei gevoelens er in mindere mate wanneer hij uiteindelijk de personen zag/sprak. In dit geval werkte het dus positief en is er geen sprake van echte discriminatie. Waarom dat dan niet hanteren? Werkgevers die "echt' discrimineren zullen geen baat hebben bij anoniem solliciteren.

De Franse werkgever staat dus ook open voor een een afspiegeling van de maatschappij en heeft actie ondernomen om factoren die dat in de weg staan uit te sluiten.

Bas van de Haterd op 15 december 2015 16:44

Marc, het spijt me, maar wat is er raar aan als het werkt? Je stelt dat het een rare conclusie is dat het werkt omdat het blijkt te werken. Snap je het echt niet of wil je het niet snappen?



Het werkt. Waarom? Omdat er meer mensen op gesprek mogen komen. En eenmaal door die eerste drempel is die natuurlijke neiging blijkbaar weg. Want als je met iemand zit te praten blijkt of hij past of niet. Helaas moet je eerst uitgenodigd worden en daar komt de polariatie om de hoek. Niet in het gesprek. Wat is zo moeilijk daaraan te begrijpen?



Het is ook volkomen logisch als je nadenkt over waar het probleem bij vooroordelen en discriminatie zit. Namelijk in het onderbewuste. Er is een stigma, een stigma dat vervalt als je iemand persoonlijk leert kennen. Het gaat er dus om dat men over die eerste drempel heen komt.



Elk onderzoek met anoniem solliciteren (en er zijn er inmiddels een aantal, o.a. in Frankrijk, maar ook elders) wijst uit dat het WERKT. Dat als men eenmaal met Achmed of Mustafa om tafel zit, het hele ok kerels blijken te zijn en je ze wel graag in je organisatie wil hebben. Alleen nodig je ze blijkbaar op basis van een CV minder snel uit. Elke organisatie ziet het aantal allochtone aangenomen mensen stijgen als er meer worden uitgenodigd voor sollicitatie gesprekken.



Natuurlijk, het mooiste zou zijn als we, ook onderbewust, geen vooroordelen meer zouden hebben. Maar goed, utopia is nog ver weg, dus pak wat je pakken kan. Ik snap niet hoe je dat niet kan begrijepen, dat als het bewezen wordt dat het werkt, je niet begrijpt dat het werkt...

Paul van Oosterhout op 15 december 2015 16:44

@bas

Beste Bas,

Dat er gediscrimineerd wordt klopt. Wat me meer interesseert is de oorzaak daarvan. Hoe komt het zo dat het een factor is geworden?



Ik ken alleen het onderzoek dat op dit moment gedaan wordt in Nijmegen. Die zeggen dat het inderdaad werkt.



Maar stel dat iemand op basis van zijn cv wordt uitgenodigd. En die persoon komt vervolgens op gesprek, dan is het hele voordeel toch weg?



Michel Rijnders op 15 december 2015 16:44

@Paul: vervang in je laatste zin voordeel door vooroordeel en je hebt volgens mij de essentie te pakken waarom anoniem solliciteren werkt.

Paul van Oosterhout op 15 december 2015 16:44

@Michel:

Haha ik snap je punt. maar het kan op dat moment zowel een voordeel als vooroordeel zijn. Ligt maar net aan de mindset van de persoon die de sollicitant ontvangt en dat is juist de last.



Daarom denk ik dat het probleem dieper zit en dat het dus niet alleen met anoniem solliciteren op te lossen is.

Chris Stapper op 15 december 2015 16:44

Er dus van uitgaande dat de tests kloppen (anders zouden ze nutteloos zijn), wil ik wel aannemen dat het werkt. Het blijkt dus dat de mindset van de beoordelaar zo is dat hij (onbewust?) discrimineert bij brieven, maar van persoon tot persoon een andere houding heeft.



Maar als we onbewust discrimineren dan lijkt het anoniem solliciteren me nog steeds een verplaatsing of ontwijking van het probleem. Hoewel het misschien een goede tijdelijke oplossing is, omdat (diepgewortelde?) discriminatie niet iets is dat je zomaar oplost. Dat lijkt me een langdurig maatschappelijk proces.

Frans op 15 december 2015 16:44

Als de stelling waar is dat er wordt gediscrimineerd op een buitenlandse naam hebben autochtonen geen reden om anoniem te solliciteren . Als alleen allochtonen zonder naamsvermelding solliciteren hebben ze zich meteen in een negatieve positie geplaatst! Niet doen dus. Er zijn steeds meer Nederlanders met een buitenlandse naam op een krapper wordende arbeidsmarkt. Selecteurs kijken veel meer naar afronden van welke opleidingen en opgedane ervaring en een betrouwbaar ogend CV!

Paul van Oosterhout op 15 december 2015 16:44

Beste Frans,

ik denk dat je helemaal gelijk hebt. het gaat niet om de naam. Echter rijst bij mij dan wel de vraag in hoeverre er verschillen zijn in de cv van een autochtone en een allochtone werknemer. Is de kans groter dat een autochtone Nederlander een beter aansluitende opleiding heeft? En hoe zit het dan bij een identiek cv?

Plaats zelf een reactie