Expand verbindt HR professionals en HR vacatures aan het hele vakgebied

Arbeidsdoping: Lance Armstrong

Deze week komt Lance Armstrong bij Oprah Winfrey op haar divan. Zowel in Amerika als in de rest van de wereld wordt er gespeculeerd over dit interview. Gaat hij bekennen? En hoe zal Amerika reageren? Zullen we Lance Mea Culpa Mea Culpa horen roepen. De zegen van Oprah scheelt al zeker zo’n 50%.

Maar waar gaat het hier eigenlijk om, inhoud of vorm? We kunnen ons allemaal nog herinneren toen Bill Clinton alsnog als verloren zoon in de armen werd gesloten toen hij bekende een ‘sexual relationship’ te hebben gehad met Ms Lewinsky. Heden ten dage wordt Clinton beschouwd als een van de meest geprezen presidenten in de United States.

Inhoud of vorm, wat telt het meest? Een medewerker c.q. collega nabij doet ons meer dan iemand op afstand, ook als het dezelfde inhoud betreft. We investeren nou eenmaal meer in iemand als we ook een band voelen met diegene. Dus waar draait het nu eigenlijk om? Of iemand puik, fantastisch werk aflevert maar een draak van een persoon is. Een relaxed, goedlachs en goedgebekte collega tolereren we met liefde, dat hij of zij af en toe een steekje laat vallen zien we dan wel door de vingers. We prediken kwaliteit en we prijzen uitzonderlijke prestaties de hemel in maar dan moet degene wel te pruimen zijn, anders wordt het natuurlijk helemaal niks.

Spannend eigenlijk….we zullen het ‘pruimgehalte’ van Lance donderdag- op vrijdagnacht gaan peilen. Inhoud of vorm?

Geplaatst in HR varia door Barbara van der Plas op 17 januari 2013

Reacties op Arbeidsdoping: Lance Armstrong

Karima op 15 december 2015 16:44

Iemand zei 'je komt op Oprah om vergeven te worden' en dat klopt wel een beetje. Oprah zit niet tegenover je als degene die je door het slijk gaat halen. Ik heb alleen de eerste helft van het interview gezien en ik denk dat dat klopt, hoewel ik vond dat Oprah op een heel duidelijke manier vragen stelde en op een beschaafde manier liet zien dat het echt heel fout was wat Armstrong heeft gedaan.

Toch lijkt dit een typisch geval waar de inhoud ver achter blijft. Lance gaf geen duimbreedte toe. Ja, hij gaf alles toe, hij bekende ronduit schuld. Typisch de PR man die we kennen. Hij gaf geen centimeter ruimte om hem te haten, om boos op hem te zijn, want hij liet zo bescheiden zien zelf al boos te zijn.

Pijnlijk genoeg denk ik dat de vorm gewonnen heeft. Maar zeker ook dankzij Lance zjin ijzersterke pr optreden. Ik voel me er een beetje misselijk van.

Plaats zelf een reactie