Expand verbindt HR professionals en HR vacatures aan het hele vakgebied

Hoezo contactloos?

 

Het lijkt wel of de wereld om ons heen een beetje gek aan het worden is. Voor (HR)ZZP-ers is netwerken zo’n beetje een cultus aan het worden. Het “ont”moeten is een doel op zich geworden. Ondernemers met een zelfde doel (meer klanten, omzet) jagen op elkaar en schieten zo niet erg op. De klanten zitten namelijk niet in het netwerk. Bij BNI is moeten dwang, daar “moet” je scoren. Daarom is dit overigens niks voor mij. Terwijl de techniek contact maken, netwerken en verbinden tot in optima forma mogelijk maakt, wordt het “contactloos” de nieuwe norm. Gek? Ja, in mijn ogen wel. Daarover gaat dit blog.

Hoezo contactloos?

De wereld om ons heen

Om ons heen is de wereld aan het opwarmen, terwijl de verhoudingen steeds killer worden. Presidenten en regeringsleiders schieten vanuit een ivoren toren of via hun twitter-account hun decreten op ons af. Formaties duren bij ons ellenlang, terwijl het met het land steeds beter gaat? Gaat het wel beter? Op de weg word je links en rechts van je sokken gereden. We snijden wat af en appen in het verkeer tot we dood gaan (of een toevallige mede-weggebruiker). We groeten elkaar met de automobilistengroet: een dikke middelvinger. We gooien ons vuil gewoon van ons af. Zodra er ergens iets te “doen” is, staan we er omheen en “doen” vooral zelf niks, behalve de hulpdiensten dwars zitten. Op verjaardagen zit driekwart van het Hollands Kringetje met in de ene hand de mobiel en de andere hand een stuk leverworst: Hoera! Het is dus letterlijk de wereld om ONS heen. Egoïsme viert hoogtij, Samen voor ons “eigen” is de norm (Koot en Bie, 1981, al ver hun tijd vooruit).

De wereld

De wereld ligt voor je open zeiden pa en ma in koor bij het bereiken van mijn 18e verjaardag. Het VWO was achter de rug en ik begon aan de lerarenopleiding aardrijkskunde en geschiedenis. En inderdaad deze studie heeft heel wat aan mij geopenbaard. Mooie verhalen in de boeken en films (internet was nog een militair netwerk in de jaren 70) en natuurlijk de studiereizen naar Frankrijk en Polen. Zelf ervaren, zelf lezen, zelf zien heeft me veel gebracht. Veel meer dan 3 Opreis (alhoewel één van mijn favoriete TV-programma’s) kan bieden. Nu is het vreemd als je NIET tijdens of vlak na je studie de wereld gaat bereizen. Minstens naar Australië en het liefst een rondreis van ettelijke maanden. Ver is goed, nee een must. Het programma Helemaal het einde volgt bij RTL4 drie gezinnen die met een fors budget een jaar in Chili mogen bivakkeren. SmulTV voor de huidige tijd. Verrassend is het beeld dat Chili behoorlijk “bij” is. De wereld is “klein” geworden.

Om ons

De wereld (letterlijk) om ons heen, want zeg nou zelf: de wereld draait toch om ons heen? Wij zijn opgesloten in ons eigen wereldje. We zitten in de communicatiecocon met onze eigen mobiel. We raken in paniek als er ergens geen wifi is, onze vakantie is dan niet compleet. Wij willen voorrang in alles, wij willen nergens meer op wachten, de politiek dient toch reken te houden met ons. De ander is een virtuele realiteit aan het worden. Het is zij tegen wij. We zien meer van de wereld dan in de jaren 70 en 80, maar zien we alles nog wel? Is het wel de realiteit of is het de virtualiteit? We denken dat we verbonden zijn, maar het is alleen maar éénrichtingsverkeer, decreten, zenden, en geen weerwoord. In één woord: contactloos.

Heen (en weer terug…)

Contact wil zeggen dat je elkaar ziet, hoort, verstaat, begrijpt (of niet) en ervaring uitwisselt. In de hiervoor geschetste wereld is dit niet meer de norm. Het gaat om ons, ieder voor zich. We werken “in the cloud” en tijd en plaatsonafhankelijk (van elkaar in plaats van met elkaar). Daarom is het niet zo gek dat er een tegenbeweging is te zien: terug naar de essentie, terug naar een samenleving, terug naar samenwerken op een fysieke plek. Dat is gelukkig altijd zo. De krachtige technologische mogelijkheden zetten veel mensen ook weer aan het denken. Hoe houden we de menselijke maat? Hoe houden we menselijk contact in ere. Want techniek dient ons te helpen in het bereiken van een beter menselijk bestaan. Want dat willen we allemaal. En dan wil ik best contactloos afrekenen met mijn mobieltje….

Geplaatst in HR varia door Wim Rietveld op 18 september 2017

Reacties op Hoezo contactloos?

Karima op 23 september 2017 09:05

Goede column Wim!

Geloof heel erg dat we hier aan bij moeten dragen door zelf het voorbeeld te nemen. Ook dat hr hier een rol in heeft.
Hóe kunnen we de wereld verder in contact brengen?

Wim Rietveld op 23 september 2017 14:23

Dank je Karima, dat is volgens mij DE vraag voor nu. Laten we maar klein beginnen: in het gezin, in je buurt, school, werk, vrienden, verjaardagen....afijn: genoeg "startups"...Trump zou eens kunnen bellen met de Rocketman,,,ipv de "kern"achtige twitterbombardementen...

Chris Stapper op 26 september 2017 11:49

Mooi voornemen Wim, eigenlijk mag de hele cultuur van mij wel weer terugschuiven naar wat meer 'contact, samen' met wat terughoudendheid en mildheid ten aanzien van de ander. Goed om dit soort blogs te schrijven en te delen!

Wim Rietveld op 27 september 2017 08:10

Dank voor je reactie! Weer terug in het land? Contact wil zeggen dat je verbinding hebt, dat is inderdaad wat anders dan heen en weer twitteren. Vroeger zei de operator: "ik verbind je even door..".

Chris Stapper op 3 oktober 2017 11:01

Zeker! Japan is prachtig trouwens, echt een aanrader!

Ik zit me wel eens af te vragen waar die disconnectie vandaan komt. Is het dat we teveel prikkels krijgen (telefoon, zoveel mensen die dicht op elkaar leven, internet, verwachtingen vanuit de maatschappij) waardoor we geen ruimte meer hebben voor de ander? Of is het toch een stuk verharding in de maatschappij / verdere individualisering waardoor we ons minder met de ander bezighouden?

En ik ben zeker voor klein beginnen en in je persoonlijke omgeving, maar voor mijn gevoel zouden we breder actie mogen ondernemen. Heb er alleen nog geen idee bij hoe we dat zouden kunnen doen (afgezien van dat ik hier bijvoorbeeld graag blogs over plaats en deel!)

Wim Rietveld op 6 oktober 2017 09:59

Een bredere beweging? Dat is prima! Van de week een filosoof op radio 1: de digitale media vragen veel "aandacht" van ons, want dan kunnen ze (Facebook, Google etc) hun Big Data weer oppompen. Wij worden min of meer gedwongen om een belangrijk deel van onze aandachtspanne aan hen te "schenken". Mooi begrip trouwens. Genoeg reden om hier een bredere actie aan te gaan wijden. Wat dacht je van een poll/ peiling onder onze bloggers, HRM-ers van Expand? Wat dacht je van een lezing of een webinar of een item in Pauw of een berichtje naar radio 1? De mens blijft tocht een sociaal dier toch? Thema: echte aandacht maakt je rijker....is spannender.....afijn, laat maar weten.

Chris Stapper op 10 oktober 2017 10:44

Ha Wim,

Ja de sociale media zijn een heel enge beweging wat dat betreft. Gisteren had ik nog een gesprek met iemand over dat ik eigenlijk denk dat een Google en Facebook veel meer van ons weten dan we ten tijde van Terminator dachten dat Skynet zou kunnen doen, maar dat we hier op een of andere manier toch niet angstig van worden.

Ik las ook een keer een reactie van iemand die vond dat social media weer meer van de mensen moeten worden. Toen het begon was er nog geen 'big data' en wij hebben ze als vrijwilligers opgebouwd, zogezegd. Het is natuurlijk enorm complex om dat zo te realiseren maar wel een interessante stellingname.

Waar zou je onze bezoekers en bloggers over willen pollen? dat moet zeker te doen zijn!

Wim Rietveld op 23 oktober 2017 09:51

Een poll met als stelling?:
"Door sociale media hebben wij geen echte aandacht meer voor elkaar."

Koos den Dunnen op 30 oktober 2017 14:53

Moeilijke discussie. Is waar dat je vroeger met direct contact had maar soms ook wel vervelend dat het moest. Het begon al met de telefoon en nu hebben we het eigenlijk over een telefoon met wat meer mogelijkheden.

Ik denk dat sociale media ons ook veel goeds heeft gebracht. Hoe leuk is het om 'mee te kijken' als kinderen of kennissen op vakantie zijn, hoe prettig om af te stemmen wie wanneer hulp verleent aan een dierbare etc.

Natuurlijk, facebook en andere media waar alleen positieve berichten op staan geven een vertekend beeld maar dat wordt al duidelijk bij de jeugd. Ook nep nieuws heeft aandacht. Dat zijn de eerste tekeningen tot verbetering.

En volgens mij is het echt zo dat je er zelf bij bent. JIJ gebruikt social media dus JIJ hebt het in de hand. Op de valreep kunnen we wellicht ook nog stemmen via het referendum om data niet verkeerd te gebruiken, te lang op te slaan etc.

Het is de tijd waarin we leven. Neem het programma first dates. Als 'oudere jongere' (om in je stuk te blijven) kijk ik daar vreemd tegenaan maar het is wellicht het begin om gewoon weer elkaar te ontmoeten zoals 'vroeger'.

Ik vertrouw het de jeugd wel toe om ook hiermee, net als met alle veranderingen van de afgelopen tijd, goed om te gaan met deze nieuwe technieken.




Wim Rietveld op 30 oktober 2017 16:09

Dank je voor je bijdrage aan de discussie. Ik ben het eens met je opmerking over de jeugd van nu om hier goed mee om te leren gaan. Het spanningsveld tussen onze generatie met minder media en nu met meer media is bij voortschrijdende techniek altijd al een goed leerproces geweest. Ik heb weleens de ouderlijke behoefte om onze meer één dimensionale tijd tegen de multi dimensionale huidige tijd af te zetten. Levert leuke discussies thuis op. Overigens deden mijn ouders dat vroeger ook...

Plaats zelf een reactie