Expand verbindt HR professionals en HR vacatures aan het hele vakgebied

Assessment: Motor instructeurs

Vorige keer ging het over mijn onzekere schreden – stapjes – naar het motorrijbewijs. De kogel is door de kerk: ik ga er voor, ook al duurt dat 35+ lessen en x-duizend euro. Het woord ‘assessment’ kreeg nog een aparte lading in mijn tweede les.

Op het afgesproken tijdstip meldde ik mij voor de les die ik met Willem had afgesproken. Het werd Peter, de eigenaar van de rijschool. Ik vroeg waarom Willem mij geen les gaf. Het antwoord van Peter was onthutsend: “Die heeft hier twee dagen gewerkt…”

En toen kwam het hele verhaal. Willem werkte bij een collega-rijschool en was al tien jaar “in gesprek” met Peter over een overstap. Vorige week was het dan zover. Willem had opgezegd en was aan de slag gegaan bij Peter. Kennelijk was ik een van zijn eerste leerlingen. Na één dag (!) had Willem aangegeven dat hij eigenlijk liever geen motorrijles wilde geven, de job waarvoor hij was aangenomen. Te koud, te nat. Hij wilde liever autorijlessen doen. Peter – een rustige, sympathieke vent – was uit zijn vel gesprongen en heeft Willem prompt de laan uitgestuurd. Peter voelde zich zwaar verneukt: “Ja, eerst probeert ie binnen te komen, en dan wil die niet meer op de motor. Daar kan ik dus helemaal niets mee.”

Als buitenstaander zie ik hier een assessment probleem. Beide heren zijn al tien jaar “in gesprek”, wat een behoorlijk lange tijd is voor een assessment. Maar kennelijk is er iets misgegaan. Willem had een verborgen agenda – onuitgesproken verwachtingen – en Peter heeft niet goed genoeg doorgevraagd over de werkelijke motivatie. Assessment door amateurs met alle ellende vandien. Hoe kun je een motorinstructeur aannemen die eigenlijk geen motorinstructeur wil zijn…

Geplaatst in Talent & Leadership Development door Wouter Schoonman op 3 maart 2008

Reacties op Assessment: Motor instructeurs

Marc Loohuis op 15 december 2015 16:44

Tja, nu lijkt het of dit alleen een voorbeeld is van amateurgedrag in de praktijk. Ik maak (zeker in deze arbeidsmarkt) ook mee dat kandidaten 3 gesprekken voeren bij een opdrachtgever voor een nieuwe functie. Binnen expand spreken wij de kandidaat minimaal 1x en geven altijd een RJP (realistic Job Preview). de kandidaat is enthousiast, de opdrachtgever ook en op het moment supreme.....vindt de kandidaat de functie toch niet het niveau dat hij zoekt, het salaris toch te laag of de opdrachtgever toch niet zo aardig.

Hebben wij ons werk dan niet goed gedaan?

Ik denk dat dit soort gedrag van kandidaten moeilijk te voorspellen is en in streke mate wordt ingegeven door de krapte op de arbeidsmarkt.

Veel aanbiedingen, we nemen als kandidaat niet de gok op 1 paard en we zijn niet altijd eerlijk tegen de consultant als hij/zij vraagt of we nog andere procedures hebben lopen.....

Wouter op 15 december 2015 16:44

Natuurlijk heb je gelijk Marc! Kandidaten shoppen ook: en gelijk hebben ze.
Maar deze casus ligt toch een tikkie anders. Deze kandidaat was namelijk het dienstverband al aangegaan en wilde daarna de job waarvoor hij was aangenomen veranderen. Dat vind ik dus wel amateuristisch assessment!

Plaats zelf een reactie