Expand verbindt HR professionals en HR vacatures aan het hele vakgebied

Eenhoorns bestaan niet

De ‘passieve’ kandidaat kan het best worden vergeleken met de eenhoorn. Een mythisch dier met unieke kwaliteiten. Onvindbaar voor ons, gewone stervelingen. Maar gelukkig is daar de recruiter die als een moderne ridder feilloos ‘passieve’ kandidaten weet te traceren. Helaas is de recruiter ook direct de enige die ze herkent. Is het daarmee iemand met bovennatuurlijke kwaliteiten of een Don Quichote?

Voordat ik verder ga, wat is eigenlijk een ‘passieve’ kandidaat? Ik heb het niet verzonnen, maar het schijnt iemand te zijn die, geheel tevreden in zijn huidige baan, met oogkleppen op nieuwe uitdagingen volstrekt negeert.

En het is deze ‘passieve’ kandidaat waar recruiters mythische kwaliteiten aan toekennen. Het is een loyaal, hardwerkend mens met een arbeidsethos en vaardigheden die hem eenvoudig onderscheiden van de rest van het werkende volkje. En vooral van ‘actieve’ kandidaten; arme sloebers, hard op zoek naar een nieuwe baan. En die om deze reden volstrekt genegeerd moeten worden.

Het is daarom dat er op ‘passieve’ kandidaten wordt gejaagd dat het een lieve lust is. Met als enige probleem dat, met uitzondering van de recruiter, niemand ze weet te herkennen.

Dan nu even een persoonlijk perspectief. Als ik mijn eigen werkzame verleden als loonslaaf de revue laat passeren dan zijn er periodes geweest waarbij ik in het geheel niet op zoek was naar een andere baan. Mijn vraag: Was mijn meerwaarde op dat moment groter dan in periodes waarbij ik actiever om mij heen keek? Mijn antwoord: Nee!

Het enige verschil was mijn ‘state of mind’, ik stond minder (!) open voor nieuwe uitdagingen. Mijn intrinsieke waarde; in termen van loyaliteit, instelling, inzet en zaken als opleiding, ervaring en vaardigheden waren allemaal hetzelfde.

Als een recruiter belde was ik daarom ook altijd geinteresseerd. Zowel in mijn ‘actieve’ als in mijn ‘passieve’  periodes. Newsflash: Ik was (en ben) niet de enige. Want de ‘passieve’ kandidaat bestaat niet. Evenmin als die mythische meerwaarde.

De mythe van de 'passieve' kandidaat dient naar het rijk der fabelen te worden verwezen. Tezamen met de recruiters die dit verkondigen. Of zijn er nog steeds werkgevers die in sprookjes geloven?

 

Geplaatst in Recruitment & Arbeidsmarkt door Marc Drees op 27 juni 2007

Reacties op Eenhoorns bestaan niet

Michel Rijnders op 15 december 2015 16:44

Marc, zoals vanmiddag ook gezegd ben ik het volkomen met je eens dat er geen inhoudelijk verschil is tussen 'passieve' en 'actieve' kandidaten. Wel heeft dit invloed op de manier van werven en daar ontstaat dus wel verschil. Een actieve kandidaat vind ik iemand activiteiten onderneemt om een nieuwe baan te vinden (zoals zoeken naar vacatures). De passieve kandidaat is die kandidaat die niet actief zoekt, maar wel te interesseren is voor een nieuwe uitdaging. Je hebt dus niet meer of minder aan een actieve/passieve kandidaat maar de groep passieve werkzoekers is voor elk bedrijf interessant en naast de actieve zoekers een groep die je wilt bereiken. De passieve groep is lastiger te bereiken omdat zij minder naar vacatures komen en nieuwe uitdagingen dus meer onder hun aandacht gebracht moeten worden.

Karin Tekin op 15 december 2015 16:44

Het blijft een uitdaging om deze passieve kandidaten uit hun tent te lokken en ze te triggeren voor een nieuwe job. Als recruitment consultant weet ik inmiddels wel hoe het moet maar ook niet-recruiters zouden het moeten kunnen. Werknemers kunnen in hun eigen netwerk vaak vrienden/kennissen warm maken voor een functie bij de organisatie waar ze zelf werken. Het is een kunst iemand de juiste dingen voor te schotelen zodat ze verleid worden. Bij iemand die je persoonlijk kent is dat zelfs makkelijker omdat je weet waar je op moet inspelen. Salaris..doorgroeimogelijkheden..locatie..bedrijfscultuur..iedereen heeft zo zijn persoonlijke triggers.

Marc Drees op 15 december 2015 16:44

Ik ben er van overtuigd dat een 'passieve' kandidaat niet wordt aangetrokken tot de vacatures die tegenwoordig te pas en te onpas worden getoond als 'collateral damage' bij blogs of op allerlei sites waar een 'jobroll' als revenue generator wordt getoond. Het exploiteren van de long tail voor recruitment is m.i. een doodgeboren optie.



Als ik naar een blog kom is hier een reden voor, of ik nu in een passieve of actieve modus zit. En ik zie die vacatures dus niet eens. Verander ik in een actieve modus, dan weet ik niet eens meer dat die blog ook vacatures toont...



Er zal dus zeker meer moeite gedaan moeten worden, maar uitsluitend om passieve kandidaten te vinden. Eenmaal gevonden gaat het om de propositie

Leon Willemsens op 15 december 2015 16:44

Ik geloof dat eenhoorns niet bestaan, maar passieve kandidaten zijn er zeker. Er is hier enige ruimte voor nuance en misschien wel tijd om een extra categorie te introduceren: de latenten.

Passieve kandidaten zijn inderdaad vrij moeilijk te herkennen of te vinden, maar dat wil niet automatisch zeggen dat ze niet bestaan. Het klinkt raar, maar sommige mensen hebben aanleiding / aansporing nodig om van baan / mening te veranderen.

Daar is niet mytisch of sprookjesachtig aan: soms moet je van iemand horen dat het restaurantje waar je altijd voorbij liep toch een goede keuken schijnt te hebben. Iemand kan je soms overtuigen of dingen vertellen die je niet wist. En dat kan best een recruiter zijn die opeens argumenten heeft om in actie te komen.

Wat ik wel met Marc eens ben, is het ontbreken van speciale kwaliteiten. Tegelijkertijd hebben ze een ander, hier niet benoemd, voordeel. Wanneer je als recruiter in gesprek raakt met zo■n passieveling, is de kans vrij groot dat je niet wordt `uitgespeeld` tussen verschillende andere werkgevers. Dit fenomeen komt veel vaker voor bij actieve kandidaten die in vrij korte periode op een groot aantal vacatures reageert.

Helaas zijn er geen harde cijfers over het aantal passieve kandidaten die uiteindelijk toch in actie komen, maar ik denk dat iedereen genoeg voorbeelden kent van nieuwe collega's ondanks dat ze niet actief op zoek waren naar een andere werkkring.

Sterker nog, dit principe is gebaseerd op bekende, oude marketing-tactieken: AIDA. Zodra aandacht en interesse zijn gewekt, kan de wens ontstaan en komt de actie pas. Door alleen te denken in actieve kandidaten, verklein je de vijver waar je in vist.

ddd op 15 december 2015 16:44

Ik geloof . Ik weet zeker dat eenhoorns bestaan.

Jullie allemaal met het bestaat niet en dit en dat.. =(

Paul van oosterhout op 15 december 2015 16:44

@ ddd wat bedoel je precies te zeggen?

Plaats zelf een reactie