Expand verbindt HR professionals en HR vacatures aan het hele vakgebied

Gelijke Monniken? Kappen nou…

Dit was de kop van een artikel in nrc-next van dinsdag 10 april jl. (pag. 22-23). Het artikel gaat over een overheid die ons in een keurslijf van gelijkheid wil persen. We moeten allemaal hetzelfde verdienen, in zelfde huizen wonen, zelfde ziekte kosten hebben etc. De verzorgingstaat wil gelijk maken wat verschillend is. Maar zijn we allemaal gelijk en willen we als zodanig benaderd worden?

Een blik op de vacaturesites leert ons dat het nog erger kan. We zoeken zelfs allemaal dezelfde persoon ter vervulling van onze vacature. Elk gemiddelde vacature voor een P&O adviseur bevat 9 van de 10 keer (over het algemeen) dezelfde tekst. Vind je het dan raar dat de vacatures niet ingevuld kunnen worden?

Want hoeveel P&O adviseurs zijn er met 3-5 jaar werk ervaring, HBO P&A opgeleid, allround, tussen 25-35 jaar en beschikken allemaal over dezelfde competenties en eigenschappen zoals proactief zijn. Of deze vraag nou met “veel” of met “weinig” beantwoord wordt, een ding is zeker. Het onderscheidende vermogen van zulke wervingsactiviteiten zijn minimaal (aantal hits te groot) of juist maximaal (aantal hits erg laag).

Nog leuker zijn de advertentie teksten als: ..”we zijn opzoek naar een innovatief persoon die kan bijdragen aan het verder ontwikkelen van de afdeling HR. Iemand die past binnen het team”… Past binnen het team en vernieuwend is? In welk opzicht moet iemand dan passen binnen het team, en tegelijker tijd blijkbaar anders zijn? Want als het team zelf vernieuwend en innovatief was, had je niet iemand nodig die vernieuwing bracht! Het is trouwens ook nog eens erg grappig om te vragen of iemand binnen het team past. Blijkbaar vinden de werkgevers zelf dat hun advertentie tekst zodanig nietszeggend is dat de persoon maar geselecteerd moet worden op “het passen binnen het team” criterium. Je moet dus op de rest lijken. Op welke wijze je dan binnen het team moet passen is verder niet helder. Dus als kandidaat zijnde heb je daar helemaal niets aan!

Je zoekt als kandidaat zijnde een baan die past bij je ambities. En een werksfeer die past bij je persoonlijkheid. Dit zijn persoonlijke wensen. Jammerlijk genoeg moet je nu vaak reageren op vacatures die weinig helderheid verschaffen over de twee genoemde persoonlijke aspecten. Hier slaan de werkgevers de plank mis. Mensen zijn bijzondere individuen en willen als zodanig gezien en benaderd worden. Het aanbieden van vacatures op basis van algemene allesomvattende termen die op iedereen van toepassing zouden kunnen zijn draagt bij aan het onzichtbaar worden van de geschikte kandidaten”...

of niet…?

 

Gastblogger: Arman alavi

Geplaatst in Recruitment & Arbeidsmarkt door Gastblogger op 12 april 2007

Reacties op Gelijke Monniken? Kappen nou…

Chris Stapper op 15 december 2015 16:44

Mensen zijn gewend dat vacatures algemeen worden ingericht, dus ik weet niet of kandidaten hierdoor onzichtbaar worden. Als je kijkt naar de reacties die je krijgt op een vacature dan lopen de kandidaten ook erg uiteen. En lang niet alle kandidaten sluiten aan op het profiel.



Met de stelling dat vacatureteksten te uniform zijn ben ik het wel eens. Juist zo'n algemene vacature zal de ultieme kandidaat niet meteen heel erg aanspreken. De vacature is algemener dan de gekleurde realiteit die juist w■l goed bij die ultieme kandidaat past. Volgens mij komt dit doordat recruiters / websites etc. worden afgerekend op doelen die worden uitgedrukt in kwantiteit in plaats van in kwaliteit. Daardoor is het belangrijker om veel reacties te krijgen van algemenere kwaliteit dan weinig reacties die kwalitatief goed zijn.



Zolang het heersende beeld dat je daarmee beter de juiste kandidaat vindt heerst zullen vacatures niet persoonlijker of meer organisatiegericht worden.



Een andere vraag is natuurlijk of kandidaten die gewend zijn om een redelijk algemene vacaturetekst te krijgen wel zitten te wachten op een hele specifieke of persoonlijke tekst.

Arman Alavi op 15 december 2015 16:44

Beste Chris,



Met je eerste alinea sla je de spijker op z'n kop. Want je kunt je afvragen waarom ICT-ers niet (tenzij ze bewust kiezen voor een carri■re change) reageren op HR vacatures ed. Maar dat binnen een branche het wel geregeld voorkomt dat men op vacatures reageert die ten eerste niet aansluit bij de wensen van de kandidaat. Dat kan achteraf gezien de functie inhoud zijn, maar ook organisatie cultuur. En omgekeerde. Dat de kandidaat totaal niet geschikt zou zijn voor de functie.

Ergens gaat het dus fout. En dat kost zowel de kandidaten als de werkgevers oa veel tijd en dus ook geld.

Chris Stapper op 15 december 2015 16:44

Volgens mij zit het probleem hem in het spanningsveld waarop recruitment wordt afgerekend. Je zou recruitment af kunnen rekenen op een punt dat ligt tussen 'aantal reacties' en 'kwaliteit reacties', waarbij iedere organisatie als het ware een minimum kwaliteitseis heeft en op dat niveau zoveel mogelijk reacties wil krijgen.



Als nou die kwaliteitseis erg laag ligt, dan krijgt het bedrijf veel reacties en ervaart dat als positief, terwijl dit veel extra werk oplevert en de kwaliteit niet gegarandeerd is.



Ik denk dat het gevaar dat werkgevers zien hem ligt in het missen van de relevante reacties. Het is erg moeilijk om een vacaturetekst zo gericht en toch algemeen te schrijven dat de kwalitatief goede kandidaten zich er voor melden. En daarbij moet ook nog eens rekening worden gehouden met het feit dat er weinig of misschien geen kwalitatief goede kandidaten voor de hand zijn, waardoor een 'minder goede' kandidaat moet worden gekozen. En dan wil je juist weer een zo groot mogelijke pool van kandidaten.



Dus... gaat het daar ergens fout?

Plaats zelf een reactie