Expand verbindt HR professionals en HR vacatures aan het hele vakgebied

Global Recruitment Conference: dag 3

Dag drie, voor mij twee, van GRC. Wederom weer een zeer interessante dag. Discussies in de pauze: gesprekken over wat er gaat gebeuren in de toekomst. Uiteraard geïnspireerd door de ideeën die tijdens de verschillende interessante sessies werden geopperd.

Summary
Het hoogtepunt van de GRC was voor mij het volgende. Een visie die
misschien bekend is, maar als hij dat is, nog niet genoeg wordt uitgedragen.

The primairy goal of recruitment is...
De eerste vraag van Kevin Wheeler. Wat is het doel van recruitment? Uit de zaal komen verschillende antwoorden:

  • Recruiting the best talent for your organization
  • Ensuring the pipeline

Kevin geeft ook zijn definitie:
Een relatie met een competente kandidaat die bereid is in te stappen wanneer dat nodig is.
Waarbij ik enige vertaal vrijheden heb genomen (step forward). Alan Whitford maakt hier, zeer terecht, de observatie dat deze visie vanuit de kandidaat wordt geformuleerd: die staat centraal en niet de behoefte/pipeline/etc van de organisatie.

In de zaal reageert iemand dat het binden van kandidaten belangrijker is, dat je social networks moet gebruiken, etc. Kevin reageert: dat moet je allemaal doen, maar je doet het om dit doel te bereiken: dat als je een kandidaat nodig hebt, deze bereid is om voor je te komen werken.

Kandidaat heeft keuze
Bovenstaande visie wordt verder gegrond in een ander deel van Kevins verhaal. Namelijk dat kandidaten keuze hebben. Veel organisaties vragen zich nog af of/hoe/wanneer ze in moeten stappen in zaken als web2.0, in initiatieven die kandidaten ruimte en keuze bieden. Organisaties die zich dat afvragen zijn laat: kandidaten hebben die keuze al. Er zijn al organisaties die keuze bieden, ruimte geven. Wat moeten bedrijven dus doen?

Keuze faciliteren
Organisaties die succesvol willen zijn in het werven van nieuw personeel moeten de keuze faciliteren. Paternalistisch gedrag is achterhaald, generatie Y weet wat zij wil en zal compromissen sluiten om het te krijgen. Maar ze krijgen wat ze willen.

Een voorbeeld om dit concreter te maken. Een gen Yer wil graag
uitdaging in zijn werk. Als hij daarvoor iets anders in moet leveren, bijvoorbeeld vrije tijd, dan so be it. Eenzelfde voorbeeld kan worden gegeven met thuiswerken, promotie, salaris. Iedereen heeft een ander eisenpakket. De uitdaging zit hem niet in het bieden van alle mogelijkheden, maar in het bieden van flexibiliteit die een werknemer in staat stelt zélf zijn voorkeuren zo goed mogelijk na te streven.

Blogs over de GRC
Marc en Gordon hebben zich weer uitgeleefd. Gordon schrijft in het Engels, Marc in het Nederlands, take your pick!
Marc: 21st century staffing
Marc: Social networks around the world
Marc: Google as a resourcing partner
Marc: Cathedrals of despair (hope?)

Gordon:
Gordon: 21st century staffing
Gordon: Social networks around the world
Gordon: Google as a sourcing partner
Gordon: Lean staffing process

Gordon: Cathedrals of Hope

Kortom
Wederom een zeer inspirerende dag. Met weken aan bloginspiratie. Wat staat er te gebeuren? Wat zijn de belangrijkste trends? Waar moeten recruiters zich op concentreren?

Geplaatst in HR varia door Chris Stapper op 14 november 2008

Reacties op Global Recruitment Conference: dag 3

paul op 15 december 2015 16:44

Het zijn toch wel de open deuren vind je niet chris? Waar ze verder geen rekening mee houden in de artikelen is overigens het feit dat recruitment niet alleen voor nieuwe instroom maar ook interne recruitment speelt een rol.

Dat de kandidaat centraal staat, is niet nieuw maar levert klanten op. Bovendien, gezien de opkomst van gen y in het arbeidsleven en de afhankelijk het internet, gaat het volgens mij nu meer om de beslissers te overtuigen en niet met "nieuwe dingen" te komen.

Wat jij?

Chris Stapper op 15 december 2015 16:44

@Paul
Het blijven een beetje open deuren. Hoewel Kevins visie evengoed interessant is om te horen, dat helpt je bij de kern te blijven.
Iemand op het congres zei al dat juist de mensen die er hadden moeten zijn, voor wie dit redelijk nieuw is, er niet sterk vertegenwoordigd waren. En dat was jammer.

Ik denk dat het vooral tijd wordt om 'internet' en 'keuze faciliteren' niet meer te zien als leuke, nieuwe, flashy extra's. Het is niet meer een klein project dat je doet omdat je tijd over hebt. Het zou de realiteit van alledag moeten zijn om dit te doen. Zolang het een uitzonderingspositie blijft bekleden in de ogen van de beslissers denk ik niet dat het serieus genoeg wordt genomen. En de nadelen daarvan zullen organisaties erg snel merken.

Plaats zelf een reactie